ถูกใจ

แชร์

ประเภทโรคผิวหนังในสุนัขและวิธีรับมือตามอาการ

ผิวหนัง/ขนไกด์อาการคณะที่ปรึกษาสัตวแพทย์ Meongsiljang

โรคผิวหนังในสุนัขมีอาการและวิธีรับมือแตกต่างกันตามสาเหตุ เช่น การติดเชื้อแบคทีเรีย เชื้อรา ภูมิแพ้ และปรสิต บทความนี้รวบรวมวิธีแยกอาการของแต่ละประเภทและเกณฑ์การไปโรงพยาบาลตามตำราโรคผิวหนังทางสัตวแพทย์

โรคผิวหนังในสุนัขมีประเภทใดบ้าง

โรคผิวหนังในสุนัขเป็นภาวะอักเสบหรือติดเชื้อของผิวหนังจากสาเหตุหลายอย่าง เช่น แบคทีเรีย เชื้อรา ภูมิแพ้ และปรสิต เนื่องจากอาการและวิธีรักษาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงตามสาเหตุ สิ่งสำคัญที่สุดคือการระบุว่าเป็นโรคประเภทใด หากสุนัขเกาบ่อยกว่าปกติ ผิวหนังแดง หรือมีรังแคเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน อาจเป็นสัญญาณเริ่มต้นของโรคผิวหนัง โดยเฉพาะหากเกาหรือเลียบริเวณเดิมซ้ำ ๆ ควรรีบไปโรงพยาบาลสัตว์

ลักษณะของโรคผิวหนังแต่ละประเภทโดยสรุป

ตารางนี้สรุปโรคผิวหนังที่พบบ่อยในสุนัขแยกตามประเภท โดยอ้างอิงตำราโรคผิวหนังทางสัตวแพทย์

ประเภท	อาการหลัก	บริเวณที่พบบ่อย	ความเร่งด่วน
โรคผิวหนังเป็นหนองชั้นตื้น	ผื่นแดง, หนอง, สะเก็ดสีเหลือง	ท้อง, ขาหนีบ, รักแร้	ปานกลาง
โรคผิวหนังเป็นหนองชั้นลึก	บวมรุนแรง, เลือดออก, แผลเปื่อยผิวหนัง	เท้า, คาง, สะโพก	สูง
ผิวหนังอักเสบจากภูมิแพ้	คันรุนแรง, ผิวแดง, หูอักเสบ	เท้า, หู, รอบดวงตา	ปานกลาง
การติดเชื้อรา	ขนร่วงเป็นวง, รังแค, ขุยผิวหนัง	ใบหน้า, หู, เท้า	ปานกลาง
โรคขี้เรื้อนขุมขน	ขนร่วงเฉพาะที่, รังแค, ผิวแดง	ใบหน้า, ขาหน้า	ปานกลาง~สูง

หากพบอาการเหล่านี้ควรสงสัยโรคผิวหนัง

หากมีอาการต่อไปนี้แม้เพียงข้อเดียว อาจเป็นโรคผิวหนัง

เกาและเลียมากเกินไป: การเกาหรือเลียบริเวณเดิมซ้ำ ๆ เป็นสัญญาณว่าผิวหนังมีการระคายเคือง

ผิวหนังแดงและมีผื่น: หากผิวหนังแดงหรือเห็นตุ่มเล็ก ๆ อาจเป็นอาการเริ่มต้นของการติดเชื้อแบคทีเรีย

ขนร่วงและรังแค: หากขนในบริเวณหนึ่งร่วงเป็นวงและมีรังแคเพิ่มขึ้น ควรสงสัยการติดเชื้อรา

หนองและสะเก็ด: หากมีหนองสีเหลืองหรือตกสะเก็ด มีโอกาสสูงที่จะเป็นโรคผิวหนังเป็นหนอง

ผิวหนังมีกลิ่นเหม็น: หากมีกลิ่นเหม็นหืนต่างจากปกติ อาจเป็นการติดเชื้อแบคทีเรียหรือยีสต์

ภาพประกอบสุนัขกำลังได้รับการตรวจสภาพผิวหนัง

กรณีเหล่านี้ต้องไปโรงพยาบาลทันที

หากผิวหนัง บวมเป็นบริเวณกว้างและมีหนองแตกออกมา มีเลือดออกจากผิวหนังไม่หยุด หรือสุนัข มีไข้และซึม อาจเป็นโรคผิวหนังเป็นหนองชั้นลึกหรือการติดเชื้อทั่วร่างกาย อาการเหล่านี้จำเป็นต้องรักษาด้วยยาปฏิชีวนะอย่างเร่งด่วน จึงต้องไปโรงพยาบาลสัตว์ทันที

เหตุใดสุนัขจึงเป็นโรคผิวหนัง

ตามตำราโรคผิวหนังทางสัตวแพทย์ โรคผิวหนังในสุนัขส่วนใหญ่ มีสาเหตุพื้นฐานอื่นอยู่ การติดเชื้อผิวหนังเองเป็นสาเหตุปฐมภูมิได้น้อย โดยมักเป็นการติดเชื้อทุติยภูมิจากโรคอื่นที่ทำให้การป้องกันของผิวหนังลดลง

ผิวหนังอักเสบจากภูมิแพ้: เป็นสาเหตุพื้นฐานที่พบบ่อยที่สุด สุนัขที่เป็นโรคผิวหนังอักเสบจากภูมิแพ้มีความไวต่อการติดเชื้อแบคทีเรียเป็นพิเศษ

โรคฮอร์โมน: ภาวะไทรอยด์ทำงานต่ำหรือกลุ่มอาการคุชชิงทำให้ภูมิคุ้มกันของผิวหนังลดลง

ปรสิต: การติดไรขุมขนหรือไรขี้เรื้อนทำลายเกราะป้องกันผิวและสร้างสภาพแวดล้อมที่แบคทีเรียแทรกผ่านได้ง่าย

โรคผิวหนังเป็นหนองชั้นตื้น โรคผิวหนังที่พบบ่อยที่สุด

โรคผิวหนังเป็นหนองหมายถึงโรคที่มีหนองเกิดขึ้นบนผิวหนัง โดยโรคผิวหนังเป็นหนองชั้นตื้นเป็นโรคผิวหนังที่พบบ่อยที่สุดในสุนัข เมื่อแบคทีเรียติดเชื้อที่ผิวหนังชั้นนอกหรือรูขุมขน จะเกิด ผื่นแดง ตุ่มหนองขนาดเล็ก สะเก็ดสีเหลือง และขนร่วงเป็นวง มักเกิดบริเวณผิวหนังที่พับ เช่น ท้อง ขาหนีบ และรักแร้ หลังสัตวแพทย์ตรวจผิวหนังเพื่อยืนยันเชื้อแบคทีเรีย จะรักษาด้วยขี้ผึ้งยาปฏิชีวนะหรือแชมพูยา หากการติดเชื้อเป็นบริเวณกว้าง อาจได้รับยาปฏิชีวนะแบบกิน โดยทั่วไปอาการจะดีขึ้นหลังรักษา 3~4 สัปดาห์ แต่ มีโอกาสกลับเป็นซ้ำได้ง่ายหากไม่รักษาสาเหตุพื้นฐานควบคู่กัน

โรคผิวหนังเป็นหนองชั้นลึกใช้เวลารักษานาน

โรคผิวหนังเป็นหนองชั้นลึกเป็นภาวะที่แบคทีเรียแทรกผ่านชั้นหนังกำพร้าเข้าสู่ชั้นที่ลึกกว่า รุนแรงกว่าโรคผิวหนังเป็นหนองชั้นตื้นมากและใช้เวลารักษานานกว่า ตามตำราโรคผิวหนังทางสัตวแพทย์ โรคผิวหนังเป็นหนองชั้นลึกมักไม่ได้เกิดเพียงลำพัง แต่ มักเกิดร่วมกับโรคอักเสบเรื้อรัง เช่น โรคขี้เรื้อนขุมขน เป็นที่ทราบกันว่าเยอรมันเชพเพิร์ดมีแนวโน้มเฉพาะสายพันธุ์ที่จะเกิดโรคผิวหนังเป็นหนองชั้นลึก เช่น ฝีคัณฑสูตรรอบทวารหนัก โรคผิวหนังเป็นหนองชั้นลึกจำเป็นต้อง รักษาด้วยยาปฏิชีวนะทั่วร่างกายแบบกินเป็นเวลาหลายสัปดาห์ สัตวแพทย์จะเพาะเชื้อแบคทีเรียและทดสอบความไวต่อยาปฏิชีวนะเพื่อระบุยาที่ได้ผลก่อนสั่งใช้ การหยุดยาปฏิชีวนะเองอาจทำให้เกิดเชื้อดื้อยา จึงต้องให้ยาจนครบตามคำสั่งสัตวแพทย์

บางสายพันธุ์ไวต่อโรคผิวหนังมากกว่า

เยอรมันเชพเพิร์ด มีแนวโน้มเกิดโรคผิวหนังเป็นหนองเฉพาะสายพันธุ์และฝีคัณฑสูตรรอบทวารหนักได้ง่าย สายพันธุ์ที่มีรอยพับผิวหนังมาก เช่น บูลด็อก ปั๊ก และชาเป่ย เกิดการติดเชื้อแบคทีเรียได้ง่ายจากความชื้นที่สะสมระหว่างรอยพับ ส่วน เวสต์ไฮแลนด์ไวต์เทร์เรียร์ มีอัตราเกิดโรคผิวหนังอักเสบจากภูมิแพ้สูง หากเลี้ยงสายพันธุ์เหล่านี้ควรตรวจสภาพผิวหนังเป็นประจำ

การป้องกันและดูแลโรคผิวหนัง

การป้องกันและตรวจพบตั้งแต่ระยะแรกสำคัญที่สุดสำหรับโรคผิวหนัง

อาบน้ำและแปรงขนเป็นประจำ: รักษาความสะอาดของผิวหนัง แต่การอาบน้ำบ่อยเกินไปอาจทำให้เกราะป้องกันผิวอ่อนแอลง ความถี่ในการอาบน้ำแตกต่างกันตามสภาพผิว สายพันธุ์ และระดับกิจกรรมของสุนัข จึงควรปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อกำหนดความถี่ให้เหมาะกับแต่ละตัว

ดูแลรอยพับผิวหนัง: สายพันธุ์ที่มีรอยพับมากควรเช็ดระหว่างรอยพับให้สะอาดและแห้ง

ป้องกันปรสิต: ไรขุมขนหรือปรสิตภายนอกอาจเป็นสาเหตุของโรคผิวหนัง การให้ยาป้องกันปรสิตเป็นประจำจึงสำคัญ

ตรวจสภาพผิวหนัง: ควรสร้างนิสัยตรวจดูผื่น ขนร่วง หรือสะเก็ดบนผิวหนังขณะอาบน้ำ หากพบความผิดปกติ การไปโรงพยาบาลตั้งแต่ระยะแรกจะช่วยให้รักษาได้เร็วและลดค่าใช้จ่าย

ภาพประกอบสุนัขสุขภาพดีกำลังได้รับการแปรงขนจากเจ้าของ

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

คำถามที่พบบ่อย

โรคผิวหนังของสุนัขติดต่อสู่คนได้หรือไม่

การติดเชื้อเดอร์มาโทไฟต์หรือเชื้อราสามารถติดต่อสู่คนได้ หากเห็นขนร่วงเป็นวง ควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสด้วยมือเปล่าและรีบไปตรวจที่โรงพยาบาลสัตว์ ส่วนโรคผิวหนังเป็นหนองจากแบคทีเรียโดยทั่วไปไม่ค่อยติดต่อสู่คน

มีอาหารที่ดีต่อโรคผิวหนังโดยเฉพาะหรือไม่

หากสาเหตุคือผิวหนังอักเสบจากภูมิแพ้ อาหารก่อการระคายเคืองต่ำหรืออาหารโปรตีนไฮโดรไลซ์อาจช่วยได้ แต่อาหารเพียงอย่างเดียวรักษาโรคผิวหนังไม่ได้ จึงควรรับการวินิจฉัยจากสัตวแพทย์ก่อนแล้วปรึกษาว่าควรเปลี่ยนอาหารหรือไม่

โรคผิวหนังกลับเป็นซ้ำบ่อย เกิดจากอะไร

หากรักษาเฉพาะการติดเชื้อผิวหนังโดยไม่แก้สาเหตุพื้นฐาน เช่น ภูมิแพ้ โรคฮอร์โมน หรือปรสิต โรคจะกลับเป็นซ้ำได้ง่าย ควรขอให้สัตวแพทย์ตรวจหาสาเหตุพื้นฐาน

ทายาฆ่าเชื้อให้ที่บ้านได้หรือไม่

การใช้ยาฆ่าเชื้อหรือขี้ผึ้งสำหรับคนโดยพลการอาจยิ่งทำให้ผิวหนังระคายเคือง ต้องใช้ผลิตภัณฑ์สำหรับสัตว์และหากเป็นไปได้ควรใช้ผลิตภัณฑ์ที่สัตวแพทย์สั่ง

การรักษาโรคผิวหนังสุนัขมีค่าใช้จ่ายเท่าไร

ค่าใช้จ่ายแตกต่างกันตามประเภทและความรุนแรงของโรคผิวหนัง โรคผิวหนังเป็นหนองชั้นตื้นที่ไม่รุนแรงอาจดูแลด้วยแชมพูยาและยาทาภายนอก แต่หากเป็นโรคผิวหนังเป็นหนองชั้นลึกหรือต้องตรวจภูมิแพ้ ค่าใช้จ่ายอาจสูงขึ้น ควรปรึกษาโรงพยาบาลสัตว์เพื่อทราบค่าใช้จ่ายที่แน่นอน

แชร์

คอนเทนต์ที่เกี่ยวข้อง

5 อันดับผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพผิวหนังสำหรับสุนัขที่แนะนำในปี 2026

คู่มือประโยชน์และการให้สังกะสีแก่สุนัขและแมว

7 อันดับสายพันธุ์แมวที่ขนร่วงน้อย

อาการภูมิแพ้ในสุนัขและวิธีดูแล

สาเหตุและวิธีรักษาหูอักเสบในสุนัข

การปฐมพยาบาลเบื้องต้นกรณีถูกงูกัด

วิธีรับมือกับแผลจากการถูกสุนัขกัด - ตั้งแต่การปฐมพยาบาลเบื้องต้นจนถึงการรักษาที่สถานพยาบาล

การรับมือเหตุฉุกเฉินจากการตกสูงในสุนัขและแมว

คู่มือรับมือฉุกเฉินเมื่อสัตว์เลี้ยงกลืนสิ่งแปลกปลอม: อาการ ระดับความเร่งด่วน และเกณฑ์การไปโรงพยาบาล

อุ้งเท้าและหูเย็น (สัญญาณภาวะอุณหภูมิร่างกายต่ำ)

เอกสารอ้างอิง

[1] BSAVA Manual of Canine and Feline Dermatology, 4th Ed — Chapter: Bacterial Skin Disease (Daniel O. Morris, Anette Loeffler)

[2] Muller and Kirk's Small Animal Dermatology, 8th Ed — Chapter 4: Bacterial Skin Diseases

[3] The Dog Care Handbook: Things I Wish My Vet Had Told Me — Skin Disease and Pyoderma

[4] Ettinger's Textbook of Veterinary Internal Medicine, 8th Ed — Section: Dermatologic Diseases