ถูกใจ

แชร์

สุนัขมีอาการท้องเสียและน้ำหนักลด — สัญญาณของภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายและโรคลำไส้สูญเสียโปรตีน

ระบบทางเดินอาหารไกด์โรคคณะที่ปรึกษาสัตวแพทย์ Meongsiljang

ภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายในสุนัขเป็นโรคทางเดินอาหารที่หลอดน้ำเหลืองในลำไส้เล็กขยายตัวทำให้โปรตีนรั่วไหลออกทางลำไส้ จำเป็นต้องมีการจัดการระยะยาวด้วยอาหารไขมันต่ำและการรักษาด้วยยา

ภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายในสุนัขคืออะไร?

ภาพสุนัขผอมแห้งนอนอ่อนแรงบนโต๊ะตรวจที่คลินิกสัตว์

ภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายในสุนัขเป็นโรคทางเดินอาหารที่หลอดน้ำเหลืองภายในผนังลำไส้เล็กขยายตัวผิดปกติทำให้โปรตีนและไขมันรั่วไหลออกสู่ลำไส้ สิ่งสำคัญคือโปรตีนในเลือดที่รั่วไหลอย่างต่อเนื่องจะทำให้ภูมิคุ้มกันและสถานะโภชนาการลดลงอย่างรวดเร็ว หากมีอาการท้องเสียเรื้อรัง น้ำหนักลดอย่างเห็นได้ชัด และท้องบวมจากน้ำในช่องท้อง อาจไม่ใช่แค่การอักเสบของลำไส้ ควรทำการตรวจเลือดโดยเร็ว

สาเหตุ — แบ่งเป็นปฐมภูมิและทุติยภูมิ

ปฐมภูมิ (เกิดเอง): เกิดจากความผิดปกติของโครงสร้างหลอดน้ำเหลืองตั้งแต่กำเนิด มักพบในพันธุ์เฉพาะเช่น ยอร์คเชียร์เทอร์เรียร์ ซอฟต์โคทเทอร์เรียร์

ทุติยภูมิ: เกิดจากการอักเสบเรื้อรังของลำไส้ มะเร็งต่อมน้ำเหลืองในลำไส้ หัวใจห้องขวาล้มเหลว หรือโรคตับ ทำให้ความดันในหลอดน้ำเหลืองของลำไส้สูงขึ้น เนื่องจากแนวทางการรักษาแตกต่างกันตามสาเหตุ จึงจำเป็นต้องตรวจอย่างละเอียดเพื่อหาสาเหตุก่อน

รายการตรวจสอบอาการหลัก

ท้องเสียเรื้อรัง: ถ่ายเหลวและมันซ้ำๆ แม้รักษาแล้วก็กลับมาเป็นอีก

น้ำหนักลด: ดูเหมือนกินดีแต่น้ำหนักลดและกล้ามเนื้อลีบ

น้ำในช่องท้อง: ท้องบวมขึ้นเป็นสัญญาณว่าของเหลวสะสมในช่องท้องเนื่องจากขาดโปรตีน

บวม: ขาหรือใบหน้าอาจบวมได้

อ่อนแรง·เบื่ออาหาร: หากการดูดซึมสารอาหารไม่ดี ความกระฉับกระเฉงโดยรวมจะลดลง

อาเจียน: อาจเกิดขึ้นเป็นครั้งคราว

ภาพสัตวแพทย์คลำท้องสุนัขที่บวมจากน้ำในช่องท้อง

สัญญาณที่ต้องไปห้องฉุกเฉินทันที

หากมีอาการใดอาการหนึ่งต่อไปนี้ ต้องไปห้องฉุกเฉินของคลินิกสัตว์ทันที หายใจลำบาก (ปอดอาจถูกกดจากน้ำในช่องท้องหรือน้ำในช่องอก) ไม่สามารถกินอาหารหรือน้ำเลยเกิน 24 ชั่วโมง ท้องบวมขึ้นอย่างรุนแรงอย่างกะทันหัน มีอาการอ่อนแรงมากหรือล้มลง ภาวะแทรกซ้อนของหลอดน้ำเหลืองขยายอาจลุกลามได้เร็ว

วิธีการวินิจฉัย — จากตรวจเลือดถึงกล้องส่องตรวจ

การตรวจเลือด: ภาวะโปรตีนในเลือดต่ำที่อัลบูมินและโปรตีนรวมต่ำเป็นลักษณะที่พบบ่อยที่สุด กลอบูลินอาจต่ำหรือปกติไปด้วย อาจตรวจสอบดัชนีเพิ่มเติมเช่น คอเลสเตอรอลหรือจำนวนเซลล์ลิมโฟไซต์ หากโคบาลามิน (วิตามิน B12) และวิตามิน D ต่ำ ภาวะพยากรณ์จะแย่ลง จึงควรตรวจสอบไปด้วย

การตรวจอัลตราซาวด์: ตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงความหนาของผนังลำไส้ และการมีน้ำในช่องท้องหรือน้ำในช่องอก อย่างไรก็ตาม บางครั้งอาจไม่พบความผิดปกติที่ชัดเจนในภาพ

กล้องส่องตรวจ + การตัดชิ้นเนื้อ: จำเป็นสำหรับการยืนยันการวินิจฉัย หากลำไส้เล็กส่วนต้นถูกบุกรุก อาจเห็นหลอดน้ำเหลืองที่ขยายตัวโดยตรงผ่านกล้องส่องตรวจ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากอาจมีรอยโรคกระจายอยู่หลายจุด บางครั้งต้องทำการตัดชิ้นเนื้อหลายจุดหรือแม้แต่การตัดชิ้นเนื้อเต็มชั้นเพื่อแยกแยะได้อย่างแม่นยำว่าสาเหตุคือการอักเสบหรือเนื้องอก

วิธีการรักษา — การควบคุมอาหารเป็นหัวใจสำคัญ

อาหารไขมันต่ำ: การลดการบริโภคไขมันจะลดภาระของหลอดน้ำเหลือง ใช้อาหารตามใบสั่งแพทย์หรืออาหารไขมันต่ำที่ปรุงเอง

ยาสเตียรอยด์: หากมีการอักเสบของลำไส้ที่เกี่ยวกับภูมิคุ้มกัน จะใช้ยาในกลุ่มเพรดนิโซโลน (Prednisolone)

การเติมสารน้ำโปรตีน: หากภาวะโปรตีนในเลือดต่ำรุนแรง อาจจำเป็นต้องใช้สารน้ำอัลบูมินทางหลอดเลือดดำ

การรักษาสาเหตุพื้นฐาน: หากเป็นทุติยภูมิ ต้องรักษาโรคสาเหตุเช่น โรคหัวใจหรือมะเร็งต่อมน้ำเหลืองแยกต่างหาก

ภาพสัตวแพทย์อธิบายอาหารไขมันต่ำตามใบสั่งแพทย์ให้กับเจ้าของสุนัข

จุดสำคัญในการดูแลที่บ้าน

เพิ่มจำนวนมื้ออาหาร: แบ่งกินทีละน้อย 3-4 มื้อต่อวันจะลดภาระการย่อย

ห้ามขนมไขมันสูง: ห้ามให้ชีส เนื้ออบ หรือเนื้อสัตว์ที่มีมันเด็ดขาด

บันทึกน้ำหนักรายสัปดาห์: ชั่งน้ำหนักและบันทึกทุกสัปดาห์ หากลดลงอย่างกะทันหันต้องไปโรงพยาบาลทันที

การตรวจเลือดเป็นประจำ: ประเมินผลการรักษาด้วยระดับอัลบูมิน

การเติมวิตามินที่ละลายในไขมัน: การดูดซึมวิตามิน A·D·E·K อาจลดลง สัตวแพทย์อาจสั่งยาเสริมแยกต่างหาก

พันธุ์ที่มีความเสี่ยงและข้อควรระวังในการป้องกันอาการกำเริบ

มอลทีส ยอร์คเชียร์เทอร์เรียร์ ซอฟต์โคทเทอร์เรียร์ นอร์วีเจียนลูห์นดุนด์ และโรทไวเลอร์ เป็นพันธุ์ที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายปฐมภูมิ หากเลี้ยงพันธุ์เหล่านี้ เมื่อมีอาการท้องเสียเรื้อรัง อย่ามองข้ามว่าเป็นแค่การอักเสบของลำไส้ ควรตรวจระดับโปรตีนในเลือด (อัลบูมิน·โปรตีนรวม) ก่อน ภาวะไตสูญเสียโปรตีน (PLN) อาจเกิดขึ้นพร้อมกัน การตรวจปัสสาวะไปด้วยจะดี เนื่องจากหายยากและมักต้องการการดูแลตลอดชีวิต แม้หลังอาการคงที่ก็ไม่ควรละเลยการตรวจสุขภาพเป็นประจำ

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

คำถามที่พบบ่อย

ภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายสามารถรักษาให้หายขาดได้หรือไม่?

มุ่งเน้นที่การดูแลตลอดชีวิตมากกว่าการรักษาให้หายขาด มักควบคุมอาการได้อย่างมั่นคงด้วยอาหารไขมันต่ำและการรักษาด้วยยา หากเป็นทุติยภูมิอาจดีขึ้นเมื่อรักษาโรคสาเหตุ

สามารถทำอาหารไขมันต่ำจากอาหารบ้านได้หรือไม่?

เป็นไปได้ แต่ต้องออกแบบร่วมกับสัตวแพทย์หรือนักโภชนาการสัตว์เท่านั้น ต้องปรับสมดุลโปรตีนและสารอาหารจำเป็นขณะลดไขมัน การเปลี่ยนเองอาจทำให้ขาดสมดุลทางโภชนาการได้

การกินสเตียรอยด์เป็นเวลานานมีผลข้างเคียงหรือไม่?

เมื่อใช้ในระยะยาวอาจมีอาการดื่มน้ำมาก กินมาก น้ำหนักเพิ่ม และอาการคล้ายกลุ่มอาการคุชชิง สัตวแพทย์จะตรวจสอบสถานะด้วยการตรวจเลือดเป็นประจำและปรับขนาดยา

ภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายติดต่อสู่สุนัขตัวอื่นได้หรือไม่?

ไม่ได้ ไม่ใช่โรคติดต่อ เกิดขึ้นเองในพันธุ์ที่มีแนวโน้มทางพันธุกรรม หรือเกิดทุติยภูมิจากโรคอื่น

แยกแยะการอักเสบของลำไส้ธรรมดาและภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายอย่างไร?

การอักเสบของลำไส้ธรรมดาจะฟื้นตัวภายในไม่กี่วันและค่าการตรวจเลือดปกติ ภาวะหลอดน้ำเหลืองขยายจะเกิดขึ้นซ้ำเรื้อรังและระดับอัลบูมิน·โปรตีนรวมในเลือดต่ำ ยืนยันการวินิจฉัยด้วยอัลตราซาวด์และกล้องส่องตรวจ

แชร์

คอนเทนต์ที่เกี่ยวข้อง

แมวแก่ไม่ยอมกินอาหาร — สรุปการเลือกอาหารสำหรับแมวที่มีระบบย่อยอาหารอ่อนแอ

เชื่อตารางเกรดอาหารในอินเทอร์เน็ตได้เลยหรือไม่ — เกณฑ์เลือกที่แท้จริงจากสัตวแพทย์ 2026

รอยัลคาเน็ท vs ฮิลส์ vs เพียวรีน่า vs ออริเจน — สัตวแพทย์แนะนำแบรนด์ที่เหมาะกับลูกคุณ

สุนัขของเราที่วิตกกังวล จะดีขึ้นด้วยฟีโรโมนบำบัดหรือไม่ — ประสิทธิภาพและวิธีใช้ที่ถูกต้อง

สุนัขเปลี่ยนพฤติกรรมหลังมีทารก — สาเหตุและการจัดการปรับตัวที่ปลอดภัย

แมวร้องเมื่ออยู่คนเดียว — สาเหตุและสัญญาณที่ต้องพาไปโรงพยาบาล

อาการและสาเหตุความโศกเศร้าของสัตว์เลี้ยงหลังแมวเสียชีวิต รวมจุดดูแลและการวินิจฉัยรักษา

แมวไม่กินและซ่อนตัวหลังย้ายบ้าน — สาเหตุความเครียดจากการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมและวิธีปรับตัว

ทำไมแมวที่บ้านถึงทะเลาะกัน — สาเหตุความก้าวร้าวระหว่างชนิดเดียวกันและเวลาที่เหมาะสมในการไปโรงพยาบาล

แมวของเราที่สั่นเมื่อขึ้นรถ — สาเหตุของความกลัวและอาการเมาการเดินทางและการป้องกันและการจัดการ

เอกสารอ้างอิง

[1] Dossin O, Lavoué R. Protein-losing enteropathies in dogs. Vet Clin North Am Small Anim Pract. 2011;41(2):399–418.

[2] Tams TR. Handbook of Small Animal Gastroenterology. 2nd ed. Saunders; 2003.

[3] Ettinger SJ, Feldman EC, Côté E. Textbook of Veterinary Internal Medicine. 8th ed. Elsevier; 2017. Chapter 215: Protein-Losing Enteropathy.

[4] Willard MD. Protein-losing enteropathies. In: Bonagura JD, Twedt DC (eds). Kirk's Current Veterinary Therapy XV. Elsevier; 2014:506–510.