ถูกใจ
แชร์
멍실장
강아지 놀이와 공격 행동 구별법, 이 신호가 다르면 멈춰야 해요

วิธีแยกแยะการเล่นและพฤติกรรมก้าวร้าวของสุนัข เมื่อสัญญาณต่างกันต้องหยุดทันที

สมอง/การรับรู้ถาม-ตอบคณะที่ปรึกษาสัตวแพทย์ Meongsiljang

การเล่นและพฤติกรรมก้าวร้าวของสุนัขแตกต่างกันที่ท่าทาง เสียง และความเร็ว การโค้งเล่น ปากหลวม และการสลับบทบาทคือสัญญาณการเล่น

การเล่นและพฤติกรรมก้าวร้าว ต่างกันอย่างไร?

สุนัขสองตัวกำลังเล่นกันด้วยท่าโค้งเล่น
การแยกแยะการเล่นและพฤติกรรมก้าวร้าวของสุนัขเป็นการวิเคราะห์พฤติกรรมโดยพิจารณาจากท่าทาง รูปร่างปาก และเสียง สิ่งที่สำคัญจริงๆ คือ 'การสลับบทบาท' และ 'ร่างกายที่ผ่อนคลาย' หากไล่ตามกันสลับไปมาและร่างกายเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลคือการเล่น หากฝ่ายหนึ่งโจมตีอย่างต่อเนื่องและร่างกายตึงเครียดคือการต่อสู้ หากไม่มีสลับบทบาท ฝ่ายหนึ่งวิ่งหนีตลอด หรือมีสัญญาณความตึงเครียดของร่างกายต่อเนื่อง ควรแยกออกจากกันทันที

สัญญาณการเล่น 7 ประการ — แบบนี้คือการเล่นจริงๆ

การโค้งเล่น: เป็นสัญญาณเชิญชวนให้เล่นที่โดดเด่นโดยลดขาหน้าลงและยกก้นขึ้น
ปากหลวม: มุมปากดึงไปด้านหลังและลิ้นโผล่ออกมาเล็กน้อย
การสลับบทบาท: ไล่ตามแล้วถูกไล่ตาม สลับกันขึ้นขี่และลง
การเคลื่อนไหวเกินจริง: กระโดดโลดเต้นหรือวิ่งเป็นวงกลม
การให้โอกาส: สุนัขตัวใหญ่จงใจลดแรงและปรับให้เข้ากับระดับสุนัขตัวเล็ก
เสียงคำรามสั้น: เป็นเสียงคำรามการเล่นต่ำและมีจังหวะ
การสะบัดหาง: เป็นการสะบัดหางกว้างๆ ที่สะบัดถึงก้น

ตารางเปรียบเทียบการเล่นและพฤติกรรมก้าวร้าว

รายการพฤติกรรมการเล่นพฤติกรรมก้าวร้าว
ระดับความตึงเครียดของร่างกายผ่อนคลายและอ่อนนุ่มแข็งและตึงเครียด
รูปร่างปากมุมปากไปด้านหลัง ลิ้นโผล่ริมฝีปากม้วนขึ้น ฟันและเหงือกโผล่
ตำแหน่งหางระดับกลาง สะบัดกว้างตั้งสูงหรืออยู่ระหว่างขา
เสียงเสียงคำรามการเล่นต่ำและสั้นเสียงเตือนต่ำและต่อเนื่องนาน
บทบาทสลับกันฝ่ายหนึ่งโจมตีฝ่ายเดียว
การควบคุมความเร็วหยุดและเริ่มใหม่บ่อยๆโจมตีต่อเนื่องไม่หยุด
ขนเรียบขนคอและหลังตั้งชัน (Hackling)

หากมีสัญญาณการโจมตี 2-3 ข้อขึ้นไปซ้อนกัน ต้องแยกออกจากกันทันที

'การเล่นก้าวร้าว' ที่สับสนที่สุดคืออะไร?

การเล่นก้าวร้าวคือสถานะที่การเล่นกลายเป็นเหมือนการโจมตีจริงๆ เมื่อการเล่นรุนแรงเกินไปในสุนัขที่ขาดการเข้าสังคมในวัยเด็ก ตอนแรกเล่นกันด้วยรอยยิ้ม แต่เมื่อความตื่นเต้นควบคุมไม่ได้จะขึ้นขี่คู่ต่อสู้หรือกัดคออย่างรุนแรง โดยเฉพาะสุนัขที่แยกจากแม่เร็วเกินไปก่อนช่วงวัยเข้าสังคมที่ไวต่อสิ่งเร้า มักจะไม่เรียนรู้ 'สัญญาณหยุด' จากการเล่นกับเพื่อนวัยเดียวกัน ทำให้การเล่นก้าวร้าวง่ายขึ้น กรณีนี้เจ้าของต้องเข้าไปแทรกแซงเพื่อทำให้สงบ
เจ้าของเข้ามาไกล่เกลี่ยการเล่นที่รุนแรงเกินไป

สัญญาณการโจมตีที่ต้องแยกออกจากกันทันที

หากเห็นสัญญาณต่อไปนี้ไม่ใช่การเล่นแต่เป็นการต่อสู้จริงๆ เรียกหรือใช้นกหวีดเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจแล้วแยกออก อย่าใช้มือโดยตรงเพราะอาจถูกกัด ให้ใช้เชือกหรือสิ่งกั้น แม้แยกแล้วต้องแยกให้อยู่ห่างกันจนมองไม่เห็นกันเพียงพอให้ความตื่นเต้นสงบลง ขนตั้งชัน: ขนที่คอและหลังตั้งแข็ง การเปิดเผยฟันทั้งหมด: ริมฝีปากม้วนขึ้นจนเห็นเหงือก เสียงคำรามต่อเนื่อง: เป็นเสียงเตือนที่ต่ำและต่อเนื่องไม่ขาดตอน การหนีฝ่ายเดียวโดยไม่สลับบทบาท: ฝ่ายหนึ่งวิ่งหนีตลอดโดยไม่มีโต้กลับหรือสลับบทบาท เสียงร้องซ้ำ (yelp): ฝ่ายที่ถูกกัดร้องเสียงแหลมแต่ไม่หยุด

วิธีจัดการตามสถานการณ์ — หยุดแบบนี้

ขั้นตอนที่ 1 เปลี่ยนความสนใจ: เรียกชื่อ เขย่าขนม หรือโยนของเล่นเพื่อดึงดูดสายตา
ขั้นตอนที่ 2 แยกทางกายภาพ: หากเรียกชื่อแล้วไม่ตอบสนอง ให้ดึงเชือกหรือใช้แผ่นใหญ่กั้นกลาง
ขั้นตอนที่ 3 แยกพัก: ให้สงบลงอย่างเพียงพอในห้องแยกกัน
ขั้นตอนที่ 4 ประเมิน: ตรวจสอบว่าขน หาง และลมหายใจกลับสู่ปกติหรือไม่
การเข้าไปใช้ร่างกายหรือตะโกนอาจกระตุ้นความตื่นเต้นได้ การตอบสนองอย่างสงบคือหัวใจสำคัญ
เจ้าของเปลี่ยนความสนใจด้วยขนม

เคล็ดลับการเข้าสังคมเพื่อป้องกันการเล่นก้าวร้าว

การสัมผัสกับสุนัขหลากหลายอย่างปลอดภัยในช่วงวัยเข้าสังคมที่ไวต่อสิ่งเร้าช่วงต้นของชีวิต จะเรียนรู้ 'สัญญาณหยุด' อย่างเป็นธรรมชาติ สุนัขที่ถูกเลี้ยงแยกตัวในช่วงเวลานี้ อาจไม่สามารถควบคุมความรุนแรงในการเล่นได้แม้โตเป็นสุนัขเต็มวัย การเข้าร่วมโรงเรียนอนุบาลสุนัขหรือคลาสลูกสุนัขจะช่วยได้ หากเป็นสุนัขเต็มวัยแล้ว ให้พบปะกับเพื่อนสุนัขที่มีขนาดและบุคลิกภาพคล้ายกันบ่อยๆ เป็นเวลาสั้นๆ

ควรทราบความแตกต่างของสไตล์การเล่นตามสายพันธุ์ด้วย

แต่ละสายพันธุ์มีแนวโน้มพฤติกรรมโดยกำเนิดต่างกัน ทำให้สไตล์การเล่นอาจแตกต่างกันในแต่ละตัว
กลุ่มสุนัขเลี้ยงแกะ (Border Collie, Shepherd): มีแนวโน้มชอบการเคลื่อนไหวไล่ตามและต้อน ซึ่งอาจทำให้สุนัขที่ไม่ต้องการสิ่งนี้เครียดได้
กลุ่มเทอร์เรีย (Jack Russell, Bull Terrier): มีแนวโน้มชอบการเล่นรุนแรงแบบกัดและเขย่า
กลุ่มทอย (Pomeranian, Maltese): มีจำนวนมากที่ชอบการสัมผัสสั้นๆ และเบาๆ
กลุ่มรีทรีฟเวอร์: มีแนวโน้มชอบการเล่นแบบเอาเข้าปากและดึง
หากมีความแตกต่างของขนาดหรือแนวโน้มการเล่นมาก ให้เริ่มจากการพบปะสั้นๆ และให้เจ้าของอยู่ด้วยจะปลอดภัยกว่า
ภาพสุนัขสายพันธุ์ต่างๆ กำลังเล่นกันด้วยสไตล์ของตัวเอง

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

คำถามที่พบบ่อย

สุนัขเล่นกันแล้วคำรามได้ไหม?
เสียงคำรามการเล่นจะสั้น มีจังหวะและขาดตอน หากร่างกายผ่อนคลายและไล่ตามกันสลับกันคือสัญญาณการเล่นปกติ ในทางกลับกันหากเสียงคำรามต่ำต่อเนื่องนานและร่างกายแข็งเป็นเสียงเตือนต้องแยกออกจากกันทันที
ตัวหนึ่งขึ้นขี่ตลอดต้องหยุดไหม?
การขึ้นขี่อาจปรากฏในหลายบริบทเช่นการเล่นหรือการระบายความตื่นเต้น ไม่ได้หมายถึงการโจมตีเสมอไป สิ่งสำคัญคือต้องตัดสินโดยพิจารณาจากปฏิกิริยาของสุนัขอีกตัวมากกว่าระยะเวลา หากสุนัขด้านล่างขนตั้งชัน ร้องเสียงแหลม หรือพยายามหนี ต้องหยุดทันที หากฝ่ายหนึ่งไม่สบายใจตลอด ควรแยกสุนัขทั้งสองออกจากกันและให้พักอย่างสงบอกและให้พักผ่อนอย่างสงบ
สุนัขตัวเล็กและตัวใหญ่เล่นด้วยกันไม่ได้เลยไหม?
ความแตกต่างของขนาดยิ่งมาก ความเสี่ยงอุบัติเหตุยิ่งสูงขึ้น สุนัขตัวใหญ่อาจกดหรือเตะโดยไม่ได้ตั้งใจซึ่งอาจร้ายแรงต่อสุนัขตัวเล็กได้ ก่อนเล่นให้สังเกตซึ่งกันและกัน เริ่มสั้นๆ และต้องมีเจ้าของเฝ้าดูอยู่ข้างๆ เสมอ
เล่นกันแล้วถูกกัดจนมีแผล เป็นความก้าวร้าวไหม?
แผลเล็กๆ จากเขี้ยวที่เฉียดกันระหว่างการเล่นเป็นเรื่องปกติ หากผิวหนังถูกขีดข่วนเล็กน้อยหรือถูกกัดตื้นๆ คืออุบัติเหตุในการเล่น แต่หากกัดลึกจนฉีกขาดหรือมีเลือดออกมากคือกัดก้าวร้าว ต้องประเมินความเข้ากันได้ของสุนัขทั้งสองใหม่
หากการเล่นก้าวร้าวเกิดขึ้นซ้ำๆ สามารถฝึกได้ไหม?
ได้ สามารถแก้ไขได้แน่นอน สอนพฤติกรรมทดแทนด้วยคำสั่งพื้นฐานเช่น 'รอ' 'นั่ง' เพื่อควบคุมความตื่นเต้น และเพิ่มการพักเป็นระยะระหว่างการเล่น หากไม่มีการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องหรือความรุนแรงของการโจมตีเพิ่มขึ้น ควรตรวจร่างกายเพื่อตัดสาเหตุทางการแพทย์ก่อน แล้วปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมสัตว์รมสัตว์

แชร์

คอนเทนต์ที่เกี่ยวข้อง

เอกสารอ้างอิง

[1] Horwitz D, Mills D. BSAVA Manual of Canine and Feline Behavioural Medicine, 2nd ed., BSAVA, 2009

[2] Landsberg G, Hunthausen W, Ackerman L. Behavior Problems of the Dog and Cat, 3rd ed., Saunders, 2013

[3] Bekoff M. Play signals as punctuation: the structure of social play in canids. Behaviour, 1995

[4] Overall KL. Manual of Clinical Behavioral Medicine for Dogs and Cats, Elsevier, 2013

ข้อมูลนี้จัดทำขึ้นจากเอกสารทางสัตวแพทย์ และไม่สามารถใช้แทนการวินิจฉัยหรือการรักษาได้ หากมีปัญหาสุขภาพเฉพาะ กรุณาปรึกษาสัตวแพทย์

Metapet Co., Ltd. | Seoul, South Korea | © 2024 Metapet Co., Ltd. All rights reserved.