ถูกใจ

แชร์

อาการและวิธีติดเชื้อ การรักษาและการป้องกัน Giardia ในสุนัข

โรคติดเชื้อ/พยาธิไกด์โรคคณะที่ปรึกษาสัตวแพทย์ Meongsiljang

การติดเชื้อ Giardia ในสุนัขเป็นโรคทางเดินอาหารที่เกิดจากปรสิตเซลล์เดียวเกาะลำไส้เล็ก ทำให้ท้องเสียเรื้อรังและดูดซึมสารอาหารผิดปกติ ติดต่อผ่านน้ำหรืออุจจาระที่ปนเปื้อน การรักษาด้วยยาถ่ายพยาธิและการทำความสะอาดสิ่งแวดล้อมเป็นหัวใจสำคัญ

การติดเชื้อ Giardia ในสุนัขคืออะไร?

การติดเชื้อ Giardia เป็นโรคทางเดินอาหารที่เกิดจากปรสิตเซลล์เดียวชื่อ Giardia duodenalis เกาะลำไส้เล็ก ทำให้เกิดอาการท้องเสียเรื้อรังและดูดซึมสารอาหารผิดปกติ สิ่งสำคัญคือติดต่อได้ง่ายผ่านน้ำหรืออุจจาระที่ปนเปื้อน มักเกิดในลูกสุนัข สุนัขที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ และบ้านที่มีสุนัขหลายตัว หากมีอาการท้องเสียเหลวเกิน 2 วัน ควรตรวจอุจจาระที่โรงพยาบาลสัตว์

Giardia ติดต่อได้อย่างไร?

ปรสิต Giardia สามารถอยู่รอดในสิ่งแวดล้อมได้นานในรูปแบบ 'ซีสต์ (cyst)' ตามตำราเรียน ซีสต์สามารถอยู่รอดได้เกิน 3 สัปดาห์หรือมากกว่านั้นหากสภาพแวดล้อมเหมาะสม สุนัขจะรับซีสต์เข้าไปหากดื่มน้ำที่ปนเปื้อนในแอ่งน้ำหรือน้ำลำธาร หรือสัมผัสอุจจาระของสัตว์ที่ติดเชื้อ ซีสต์ที่เข้าสู่ปากจะแตกผนังในลำไส้ปล่อย 'โทรโฟโซอิต (trophozoite)' ออกมาเกาะเยื่อบุลำไส้เล็กและขัดขวางการดูดซึมสารอาหาร เนื่องจากวงจรปาก-อุจจาระนี้ ความเสี่ยงในการแพร่กระจายจึงสูงมากในสภาพแวดล้อมที่สุนัขอยู่รวมกัน เช่น บ้านที่มีสุนัขหลายตัว คอกสุนัข และสนามสุนัข

รายการตรวจสอบอาการหลัก

สุนัขที่ติดเชื้อ Giardia อาจมีอาการดังต่อไปนี้

ท้องเสียเหลวและมัน: การดูดซึมไขมันผิดปกติทำให้สีอุจจาระอ่อน มัน และมีกลิ่นเหม็น

น้ำหนักลด·การเจริญเติบโตช้า: แม้กินอาหารแต่สารอาหารไม่ถูกดูดซึมอย่างเหมาะสม ทำให้ผอมหรือการเจริญเติบโตช้าลง

อาการท้องเสียเรื้อรัง·เป็นๆ หายๆ: ท้องเสียเหลวเกิดขึ้นเป็นระยะๆ สลับกับอาการดีขึ้น และอาจมีอาการอ่อนเพลีย

อาเจียน·เบื่ออาหารพบได้น้อย: ตามตำราเรียน ไข้ อาเจียน และเบื่ออาหารพบได้น้อยกว่า

นอกจากนี้ การติดเชื้อแบบไม่มีอาการที่ตรวจพบปรสิตในอุจจาระเพียงอย่างเดียวก็พบบ่อย ดังนั้นแม้มีอาการเล็กน้อยก็ควรตรวจอุจจาระเพื่อยืนยัน

หากมีอาการเหล่านี้ให้ไปโรงพยาบาลทันที

ท้องเสียมีเลือด (อุจจาระมีเลือด) อาเจียนติดต่อกันเกิน 24 ชั่วโมง อาการขาดน้ำเช่นเหงือกซีดหรือแห้ง ไม่สามารถยืนได้หรือสับสนเป็นกรณีฉุกเฉิน โดยเฉพาะลูกสุนัขอายุต่ำกว่า 6 เดือนอาจขาดน้ำได้รวดเร็ว หากมีอาการผิดปกติแม้เพียงเล็กน้อยต้องไปโรงพยาบาลทันที

การวินิจฉัยทำอย่างไร?

การวินิจฉัย Giardia ทำผ่านการตรวจอุจจาระ

การตรวจโดยตรง: การตรวจพื้นฐานด้วยการส่องกล้องจุลทรรศน์ที่อุจจาระสด

วิธีลอยด้วยซิงค์ซัลเฟต: เพิ่มความเข้มข้นของซีสต์เพื่อเพิ่มความแม่นยำในการตรวจ

การตรวจแอนติเจน ELISA: วิธีที่มีความไวสูงในการตรวจหาแอนติเจนจากอุจจาระปริมาณน้อย

เนื่องจากซีสต์ถูกขับออกมาเป็นระยะ แม้ผลตรวจเป็นลบครั้งแรก หากอาการยังคงอยู่ต้องตรวจซ้ำด้วยตัวอย่าง 3 วันติดต่อกัน

วิธีการรักษา — ยาถ่ายพยาธิและการรักษาประคับประคอง

รักษา Giardia ด้วยยาถ่ายพยาธิและการรักษาประคับประคองที่สัตวแพทย์สั่งจ่าย แต่ตำราเรียนระบุว่าเป้าหมายหลักของการรักษาเป็นการหยุดอาการท้องเสีย และการกำจัดเชื้อให้หมดอาจไม่ประสบความสำเร็จเสมอไป

เมโทรนิดาโซล: ยาที่ใช้บ่อยที่สุดในการรักษา Giardia โดยทั่วไปให้ 25~30 มก./กก. ทุก 12 ชั่วโมง เป็นเวลา 5~8 วัน

เฟนเบนดาโซล: ให้ 50 มก./กก. ทุก 24 ชั่วโมง เป็นเวลาประมาณ 5 วัน มีประสิทธิภาพคล้ายเมโทรนิดาโซล อาจเลือกใช้ตามสถานการณ์หรือสั่งจ่ายร่วมกัน

การรักษาประคับประคอง: หากมีอาการอาเจียนหรือท้องเสียรุนแรง ให้ใช้การรักษาเสริมเช่นการให้สารน้ำและการปกป้องเยื่อบุลำไส้เพื่อป้องกันภาวะขาดน้ำและความไม่สมดุลของอิเล็กโทรไลต์

การกำหนดขนาดยา: ระยะเวลาและขนาดยาขึ้นอยู่กับน้ำหนักและระดับอาการโดยสัตวแพทย์ ห้ามหยุดยาหรือเปลี่ยนขนาดยาเอง

การดูแลที่บ้านและการป้องกันการติดเชื้อซ้ำ

เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการรักษา ต้องดูแลอย่างเข้มงวดที่บ้าน

กำจัดอุจจาระทันที: เนื่องจากมีซีสต์ในอุจจาระ ต้องเก็บกวาดทันทีหลังขับถ่าย

การทำความสะอาดสิ่งแวดล้อม: สามารถกำจัดซีสต์ได้ด้วยการใช้สารฟอกขาวเจือจาง (โซเดียมไฮโปคลอไรต์) หรือการต้ม

ล้างชามน้ำทุกวัน: น้ำที่ปนเปื้อนเป็นสาเหตุของการติดเชื้อซ้ำ

แยกสุนัขในบ้านที่มีหลายตัว: แยกสุนัขที่ติดเชื้อจนกว่าจะรักษาเสร็จ

ตรวจสอบหลังการรักษา

ควรตรวจอุจจาระซ้ำภายใน 1~2 สัปดาห์หลังการรักษาเสร็จเพื่อยืนยันการหายขาด ลูกสุนัข สุนัขแก่ และสุนัขที่กำลังรับการรักษาเพื่อกดภูมิคุ้มกันมีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ Giardia สูงกว่าและมีความเสี่ยงที่จะกลับมาเป็นซ้ำ หากสุนัขตัวหนึ่งติดเชื้อในบ้านที่มีสุนัขหลายตัว แนะนำให้ตรวจสุนัขทุกตัวที่อยู่ร่วมกัน

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

คำถามที่พบบ่อย

การติดเชื้อ Giardia ในสุนัขสามารถติดต่อสู่คนได้หรือไม่?

Giardia มีความเสี่ยงในการติดเชื้อข้ามสายพันธุ์ได้ หลังเก็บกวาดอุจจาระสุนัขต้องล้างมือเสมอ และสมาชิกในครอบครัวที่มีภูมิคุ้มกันต่ำต้องระวังเป็นพิเศษ

ต้องรักษาแม้ไม่มีอาการหรือไม่?

ใช่ แม้ไม่มีอาการ หากตรวจพบซีสต์ในอุจจาระแนะนำให้รักษา เพราะอาจแพร่กระจายสู่สุนัขตัวอื่นหรือคนได้

หลังรักษาสามารถติดเชื้อซ้ำได้หรือไม่?

ใช่ Giardia สร้างภูมิคุ้มกันไม่สมบูรณ์ ทำให้ติดเชื้อซ้ำบ่อย หากสัมผัสกับน้ำหรือสิ่งแวดล้อมที่ปนเปื้อนซ้ำ ความเสี่ยงที่จะกลับมาเป็นซ้ำสูง ดังนั้นต้องทำความสะอาดสิ่งแวดล้อมอย่างเข้มงวดหลังการรักษา

ตรวจ Giardia ในสุนัขอย่างไร?

ตรวจด้วยตัวอย่างอุจจาระสดที่โรงพยาบาลสัตว์ เพื่อเพิ่มความแม่นยำควรเก็บตัวอย่างอุจจาระ 3 วันติดต่อกัน หรือขอตรวจแอนติเจน ELISA

น้ำลำธารหรือน้ำแอ่งเป็นสาเหตุของการติดเชื้อหรือไม่?

ใช่ น้ำผิวดินที่ปนเปื้อน (แม่น้ำ ลำธาร แอ่งน้ำ) เป็นช่องทางหลักของการติดเชื้อ Giardia เมื่อทำกิจกรรมกลางแจ้งควรให้กินเฉพาะน้ำที่ใส่ในชามน้ำเฉพาะ

แชร์

คอนเทนต์ที่เกี่ยวข้อง

5 ยาป้องกันเห็บและหมัดในแมวที่สัตวแพทย์แนะนำ — เปรียบเทียบความปลอดภัยของสาร

สุนัขของคุณได้รับวิตามินดีมากเกินไป — สัญญาณเตือนพิษต่อไตและการปฐมพยาบาลและการป้องกัน

แมวของคุณกินยาเบื่อหนู — ตั้งแต่อาการเลือดออก การล้างพิษ การปฐมพยาบาล และการป้องกัน

สุนัขของคุณกินหัวหอมหรือกระเทียม — อาการโลหิตจาง การปฐมพยาบาล และปริมาณที่เสี่ยง

คราบที่จมูกแมว อาจไม่ใช่แค่แผล — สาเหตุและเวลาในการรักษาโรค Pemphigus

อาการ สาเหตุ การวินิจฉัยและการรักษาของแกรนูโลมาอีโอซิโนฟิลในแมว

หากแมวของคุณมีก้อนที่ผิวหนัง — สรุปสาเหตุและการระบายหนองของฝีผิวหนัง

แมวขนร่วงเป็นวงกลม — สาเหตุและเวลาในการรักษาโรคผิวหนังรา

ทำไมแมวของฉันถึงเลียและมีกลิ่นเสมอ — สาเหตุและการรักษาโรคผิวหนังมาลาเซเซีย

อาการ สาเหตุ การวินิจฉัย การรักษา และจุดดูแลโรคผิวหนังหนองในแมว

เอกสารอ้างอิง

[1] Schaer M., Gaschen F. (Eds.), Clinical Medicine of the Dog and Cat, 4th Edition, CRC Press, 2022

[2] Silverstein D.C., Hopper K. (Eds.), Small Animal Critical Care Medicine, 3rd Edition, Elsevier, 2022

[3] Bowman D.D., Georgis' Parasitology for Veterinarians, 10th Edition, Elsevier, 2014