วิธีให้สารน้ำใต้ผิวหนังสุนัขที่บ้าน — การดูแลที่บ้านหลังได้รับคำสั่งจากสัตวแพทย์

ไตถาม-ตอบคณะที่ปรึกษาสัตวแพทย์ Meongsiljang

สรุปวิธีให้สารน้ำใต้ผิวหนังที่บ้านอย่างปลอดภัยตามขั้นตอนสำหรับสุนัขที่ต้องใช้สารน้ำเนื่องจากโรคไตเรื้อรังฯลฯ สามารถตรวจสอบอุปกรณ์ ตำแหน่งให้สารน้ำ ปริมาณและความถี่ สัญญาณผลข้างเคียงได้ในที่เดียว

การให้สารน้ำใต้ผิวหนังสุนัขที่บ้านคืออะไร?

ภาพประกอบแสดงการฉีดสารน้ำลงในช่องใต้ผิวหนังบริเวณหลังของสุนัข

การให้สารน้ำใต้ผิวหนังสุนัขคือการฉีดสารน้ำปลอดเชื้อลงในช่องใต้ผิวหนังบริเวณหลังเพื่อเติมเต็มความชุ่มชื้นและอิเล็กโทรไลต์ สิ่งสำคัญที่สุดคือ ต้องเริ่มให้สารน้ำที่บ้านเฉพาะหลังการวินิจฉัยและคำสั่งของสัตวแพทย์เท่านั้น มักสั่งจ่ายให้สุนัขที่มีภาวะขาดน้ำซ้ำๆ จากโรคไตเรื้อรังหรือปัญหาทางเดินอาหาร มีข้อดีคือเจ็บน้อยกว่าการฉีดเข้าเส้นเลือดและเจ้าของสามารถดูแลเองได้ แต่ไม่เหมาะสำหรับสุนัขที่มีภาวะขาดน้ำรุนแรง ช็อก หรือหัวใจล้มเหลว

กรณีใดบ้างที่ต้องใช้สารน้ำใต้ผิวหนังที่บ้าน?

มีสถานการณ์หลักที่สัตวแพทย์แนะนำให้ใช้สารน้ำใต้ผิวหนังที่บ้าน - โรคไตเรื้อรังระยะ 2-3: กรณีที่ไตสูญเสียความสามารถในการทำให้ปัสสาวะเข้มข้นทำให้ปริมาณปัสสาวะเพิ่มขึ้นและเกิดภาวะขาดน้ำเรื้อรังซ้ำๆ - ช่วงฟื้นตัวจากการอาเจียนหรือท้องเสียซ้ำๆ: กรณีที่ต้องการการเติมความชุ่มชื้นเพิ่มเติมที่บ้านหลังการรักษาในโรงพยาบาล - ความอยากอาหารลดลงในสุนัขแก่: กรณีที่ปริมาณการดื่มน้ำไม่เพียงพอทำให้เกิดภาวะขาดน้ำเล็กน้อยบ่อยครั้ง - การบำบัดเสริมเคมีบำบัด: กรณีที่ต้องการการเติมความชุ่มชื้นหลังการบำบัดด้วยเคมี สุนัขที่มีภาวะขาดน้ำรุนแรง ความดันโลหิตต่ำ โรคหัวใจ หรือมีน้ำในช่องท้อง จำเป็นต้องใช้สารน้ำเข้าเส้นเลือด ห้ามใช้การให้ที่บ้านแทน

ความแตกต่างระหว่างสารน้ำเข้าเส้นเลือด (IV) กับสารน้ำใต้ผิวหนัง (SC)

รายการ	สารน้ำเข้าเส้นเลือด (IV)	สารน้ำใต้ผิวหนัง (SC)
สถานที่ให้สารน้ำ	รักษาตัวในโรงพยาบาล	สามารถทำที่บ้านได้
อัตราการดูดซึม	เร็ว (ทันที)	ช้า (หลายชั่วโมง)
ข้อบ่งชี้	ภาวะขาดน้ำปานกลางถึงรุนแรง ช็อก	ภาวะขาดน้ำเล็กน้อย การเติมเต็มเรื้อรัง
ความเจ็บปวด/ความเครียด	ต้องใส่สายสวนหลอดเลือด	ค่อนข้างน้อย
ภาระเจ้าของ	ไม่มี	ทำเอง 1-3 ครั้งต่อสัปดาห์
ค่าใช้จ่าย	ค่าใช้จ่ายสูงรวมค่ารักษาตัว	เฉพาะค่าสารน้ำและสาย

สัตวแพทย์จะกำหนดวิธีที่เหมาะสมตามสภาพของสุนัข ห้ามเปลี่ยนโดยพลการ

รายการตรวจสอบอุปกรณ์ก่อนให้สารน้ำที่บ้าน

หลังได้รับคำสั่งจากโรงพยาบาล ต้องเตรียมอุปกรณ์ดังต่อไปนี้ - สารน้ำ: โดยทั่วไป LRS (Hartmann's solution) หรือโซเดียมคลอไรด์ 0.9% สัตวแพทย์จะระบุชนิด - ชุดสารน้ำ: สายหยด (รวมห้องหยด) - เข็มสำหรับสารน้ำใต้ผิวหนัง: เข็มปลอดเชื้อขนาด 18-20G (ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง) - สำลีแอลกอฮอล์, ถุงมืออนามัย - ราวแขวนสารน้ำหรือราวแขวนเสื้อ - ผ้าขนหนู (สำหรับรักษาความอบอุ่นให้สุนัข) - เครื่องชั่งน้ำหนัก (สำหรับบันทึกน้ำหนักเป็นระยะ) ห้าม นำเข็มกลับมาใช้ซ้ำโดยเด็ดขาด การนำกลับมาใช้ซ้ำจะทำให้เข็มทื่อก่อให้เกิดความเจ็บปวดและเพิ่มความเสี่ยงในการติดเชื้อ

อุปกรณ์สำหรับให้สารน้ำใต้ผิวหนังที่บ้าน — ถุงสารน้ำ สาย เข็ม สำลีแอลกอฮอล์ เรียงเป็นระเบียบ

วิธีให้สารน้ำแบบขั้นตอน

หลังได้รับการอบรมจากสัตวแพทย์ ให้ดำเนินการตามลำดับดังนี้ 1. ล้างมือ แล้วสวมถุงมือ ให้ความร้อนสารน้ำในน้ำอุ่น 5-10 นาทีให้ใกล้เคียงอุณหภูมิร่างกาย 2. แขวนสารน้ำบนราวแขวน ปิดคลิปสายแล้วต่อสายกับสารน้ำ 3. เติมห้องหยดให้เต็ม 1/2 แล้วปล่อยสารน้ำไหลลงจนสุดสายเพื่อไล่อากาศ 4. ต่อเข็มปลอดเชื้อกับปลายสาย 5. ยกผิวหนังบริเวณระหว่างกระดูกสะบักหลังของสุนัขขึ้นเล็กน้อยให้คล้ายเต็นท์ 6. สอดเข็มลงใต้ผิวหนังด้วยมุม 45 องศา อย่างช้าๆ 7. เปิดคลิปให้ไหลจนครบปริมาณที่สั่งจ่าย (โดยทั่วไป 5-15 นาที) 8. เมื่อหมดให้ปิดคลิป ถอดเข็มออก แล้วกดเบาๆ เป็นเวลา 5 วินาที

ขั้นตอนการสอดเข็มสารน้ำใต้ผิวหนังระหว่างกระดูกสะบักของสุนัขโดยเจ้าของ

สัญญาณที่ต้องหยุดให้สารน้ำทันที

หากพบอาการต่อไปนี้ ให้ปิดคลิป ถอดเข็มออก และติดต่อโรงพยาบาลทันที - การหายใจเร็วขึ้นหรือหอบขึ้น - สีเหงือกซีดลงหรือเปลี่ยนเป็นสีฟ้า - ซึมลงทันทีหรือระดับความรู้สึกตัวลดลง - อาเจียนหรือไอซ้ำๆ - เลือดไหลซึมจากบริเวณให้สารน้ำต่อเนื่องหรือมีอาการเจ็บปวดรุนแรง โดยเฉพาะ สุนัขที่อาจเป็นภาระต่อหัวใจ(สุนัขแก่ที่ได้รับการวินิจฉัยว่ามีเสียงหัวใจผิดปกติ) อาจเกิดอาการหายใจลำบากจากความดันในช่องอก หากมีสัญญาณผิดปกติแม้แต่ครั้งเดียว ต้องปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนให้สารน้ำครั้งต่อไป

ปริมาณ ความถี่ อุณหภูมิ — จุดที่มักสับสน

ปริมาณและความถี่ ถูกกำหนดโดยสัตวแพทย์โดยอ้างอิงจากน้ำหนักและค่าการทำงานของไต การเพิ่มหรือลดโดยพลการของเจ้าของมีความเสี่ยง - ปริมาณ: ไม่มีสูตรตายตัว สัตวแพทย์จะกำหนดตามประสบการณ์โดยพิจารณาจากระดับภาวะขาดน้ำและสภาพโดยรวมของสุนัข สั่งจ่ายแตกต่างกันตามน้ำหนักและค่าการทำงานของไต - ความถี่: หลากหลายตามสภาพสุนัข ตั้งแต่ทุกวันถึงทุกหลายวัน - อุณหภูมิ: สารน้ำเย็นจะลดอุณหภูมิร่างกาย ให้อุ่นสารน้ำจนอุ่นสบายเมื่อสัมผัสที่ด้านในข้อมือคน - การสลับตำแหน่งให้สารน้ำ: สลับซ้ายขวาบริเวณระหว่างกระดูกสะบักทุกครั้งเพื่อกระจายการระคายเคืองผิวหนัง การบวมคล้ายถุงน้ำที่หลังหลังให้สารน้ำเป็นปฏิกิริยาที่พบบ่อย โดยทั่วไปจะค่อยๆ ดูดซึมภายในไม่กี่ชั่วโมง หากยังคงอยู่เป็นเวลานาน (เกินหนึ่งวัน) หรือมีอาการแดง ความร้อน หรือความเจ็บปวด อาจเป็นการดูดซึมไม่ดีหรือติดเชื้อ ควรสอบถามโรงพยาบาล

ภาพแสดงสารน้ำใต้ผิวหนังที่บวมขึ้นที่หลังสุนัขหลังให้สารน้ำค่อยๆ ดูดซึม

การเก็บรักษาและการจัดการสุขอนามัย

การจัดการสารน้ำและสายก็ส่งผลโดยตรงต่อผลการรักษา - สารน้ำหลังเปิด: โดยทั่วไปใช้ภายใน 24-48 ชั่วโมง ตรวจสอบเวลาทิ้งตามคำสั่งสัตวแพทย์ - สาย: โดยทั่วไปเปลี่ยนใหม่ทุก 1-2 สัปดาห์ (เปลี่ยนทันทีหากปนเปื้อน) - เข็ม: ใช้ครั้งเดียวเท่านั้น ทิ้งในถังขยะทางการแพทย์หลังใช้ - อุณหภูมิการเก็บรักษา: เก็บที่อุณหภูมิห้อง หลีกเลี่ยงแสงแดดโดยตรง (ยกเว้นกรณีสัตวแพทย์สั่งให้เก็บในตู้เย็น) ต้องระวังไม่ให้สัมผัสปากถุงสารน้ำหรือจุดต่อสาย หากมือสัมผัสอาจเกิดการปนเปื้อนของแบคทีเรียและเกิดฝีใต้ผิวหนังได้

จำเป็นต้องมีการตรวจติดตามเป็นระยะ

การให้สารน้ำใต้ผิวหนังที่บ้านเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการจัดการเรื้อรัง ไม่ใช่การรักษาที่ต้นเหตุ ต้องตรวจสอบดังต่อไปนี้ตามความถี่ที่สัตวแพทย์กำหนด - บันทึกประจำวันของน้ำหนัก ความอยากอาหาร ปริมาณการดื่มน้ำ — แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงเป็นหลักฐานในการปรับคำสั่งจ่าย - การตรวจเลือด (BUN, Creatinine, SDMA, ฟอสฟอรัส) — โดยทั่วไปทุก 1-3 เดือน - การตรวจปัสสาวะ (ความถ่วงจำเพาะของปัสสาวะ โปรตีนในปัสสาวะ) — การตรวจสอบการทำงานของไต - การวัดความดันโลหิต — ตรวจสอบความดันโลหิตสูงที่พบร่วมกับโรคไต ปริมาณ ชนิด และความถี่ของสารน้ำอาจเปลี่ยนแปลงตามการเปลี่ยนแปลงของค่า ห้ามเพิ่มหรือลดจำนวนครั้งโดยตัดสินเอง หากต้องการทราบเกี่ยวกับการจัดการโรคไตโดยรวม สามารถตรวจสอบเพิ่มเติมได้ที่ คู่มือการจัดการโรคไตเรื้อรังในสุนัข

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

คำถามที่พบบ่อย

ฉันกำลังจะลองให้สารน้ำใต้ผิวหนังเป็นครั้งแรก ฉันกลัวมาก จำเป็นต้องให้เจ้าของทำเองหรือไม่?

ครั้งแรกควรดูการสาธิตที่โรงพยาบาลสัตว์และฝึกฝนร่วมกัน 1-2 ครั้งก่อนเริ่มจะปลอดภัยกว่า หากเจ้าของทำได้ยาก การเข้าพบแผนกผู้ป่วยนอกที่โรงพยาบาลสัตว์เพื่อรับสารน้ำเป็นระยะก็เป็นไปได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากค่าใช้จ่ายและความเครียดจากการเดินทาง กรณีสัตว์เลี้ยงที่มีโรคเรื้อรังมักแนะนำให้ทำที่บ้านให้สารน้ำที่บ้าน

บริเวณที่ให้สารน้ำบวมจนถึงวันถัดไป เป็นเรื่องปกติหรือไม่?

การดูดซึมภายใน 12 ชั่วโมงเป็นเรื่องปกติ แต่หากปริมาณมากหรือสัตว์เลี้ยงขยับตัวน้อย อาจคงอยู่ได้จนถึง 24 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม หากบริเวณนั้นแดง มีอาการร้อน ปวด หรือมีหนอง มีความเป็นไปได้ที่จะติดเชื้อ จึงควรไปโรงพยาบาลทันที

สารน้ำที่เย็นเกินไปสามารถให้ได้เลยหรือไม่?

สารน้ำที่เย็นจะลดอุณหภูมิร่างกายและทำให้สัตว์เลี้ยงรู้สึกไม่สบายมากขึ้น ควรอุ่นให้ใกล้เคียงอุณหภูมิร่างกายก่อนให้ สารน้ำควรอุ่นให้พอเหมาะตามคำแนะนำในเอกสารสำหรับเจ้าของ โดยอุ่นถุงสารน้ำแล้วนวดให้ทั่วเพื่อกระจายความร้อน และทดสอบที่ด้านในของข้อมือเพื่อให้แน่ใจว่าอุ่นพอเหมาะ ไม่ว่าจะอุ่นด้วยวิธีใด ก็ต้องอุ่นให้ทั่วเพื่อไม่ให้ความร้อนกระจุกเป็นจุดร้อน และตรวจอุณหภูมิทุกครั้งช้อะไรในการอุ่น สิ่งสำคัญคือต้องอุ่นให้ทั่วและตรวจสอบอุณหภูมิเสมอ

สามารถซื้อสารน้ำจากร้านขายยาสัตว์โดยไม่ใช้ใบสั่งแพทย์ได้หรือไม่?

ไม่ได้โดยเด็ดขาด ชนิดของสารน้ำ (LRS, 0.9% น้ำเกลือ ฯลฯ) และปริมาณขึ้นอยู่กับสภาพไตและหัวใจของสัตว์เลี้ยง การให้สารน้ำที่ไม่เหมาะสมอาจทำให้ร่างกายมีน้ำมากเกินไป เกิดภาวะปอดบวมน้ำ (น้ำในปอด) หรือความผิดปกติของอิเล็กโทรไลต์ได้ ควรใช้เฉพาะสารน้ำที่ได้รับใบสั่งแพทย์หลังการวินิจฉัยเท่านั้น

ระหว่างให้สารน้ำ สัตว์เลี้ยงไม่ชอบและขยับตัวมาก ควรทำอย่างไร?

เวลาในการให้สารน้ำสั้นประมาณ 5-15 นาที จึงควรใช้ขนมหรือขนมแท่งเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ใช้เสียงของเจ้าของเพื่อให้สัตว์เลี้ยงสงบลง และหากเป็นไปได้ ให้ผู้ช่วยจับบริเวณศีรษะอย่างนุ่มนวล การให้สารน้ำในเวลาและสถานที่เดิมทุกครั้งจะทำให้สัตว์เลี้ยงคุ้นเคยมากขึ้น

แชร์