ปักมีความเสี่ยงต่อโรคเฉพาะสายพันธุ์ เช่น ระบบทางเดินหายใจของสุนัขหน้าสั้น โรคอ้วน และความผิดปกติของกระดูกสันหลัง เราได้สรุปตารางการตรวจประจำปีและการดูแลประจำวันตามช่วงวัย


หากมีอาการทางเดินหายใจเหล่านี้ ต้องไปโรงพยาบาลทันที
สิ่งที่เจ้าของปักมักพลาดที่สุดคือการเปลี่ยนแปลงการหายใจ หากพบสัญญาณใดสัญญาณหนึ่งต่อไปนี้ การรับการรักษาภายในวันนั้นจะปลอดภัยกว่า - เมื่อกรนตอนนอนหนักขึ้นอย่างกะทันหันหรือพบภาวะหยุดหายใจ - เมื่อลิ้นและเหงือกเปลี่ยนเป็นสีม่วงระหว่างเดินเล่นหรือหลังเห่า - เมื่อหอบไม่หยุดและน้ำลายไหลมากในวันที่อากาศร้อน - เมื่อจามย้อนกลับเกิดขึ้นซ้ำทุกวัน ตำราสัตวแพทย์หลายเล่มเน้นย้ำว่าภาวะหายใจลำบาก(dyspnoea) เป็นภาวะฉุกเฉินที่ต้องจัดการทันที ลูกสุนัขอาจป่วยหนักได้เร็ว จึงต้องไปโรงพยาบาลโดยไม่ชักช้า โดยเฉพาะกรณีที่เกิดภาวะหายใจลำบากกะทันหันในกลางคืน และในระหว่างการออกกำลังกายหรือตื่นเต้น ภาวะเครียดอาจทำให้ความพยายามในการหายใจมากขึ้น หากหายใจลำบากกว่าปกติ อย่าลังเลและรับการรักษาภายในวันนั้นจะปลอดภัยกว่า

| รายการ | ลูกสุนัข(0~1 ปี) | ตัวเต็มวัย(1~7 ปี) | วัยชรา(7 ปีขึ้นไป) |
|---|---|---|---|
| ความถี่การตรวจร่างกาย | เดือนละ 1 ครั้ง | ปีละ 1~2 ครั้ง | ทุก 6 เดือน |
| ตรวจเลือดและปัสสาวะ | พื้นฐาน 1 ครั้ง | ปีละ 1 ครั้ง | ปีละ 1~2 ครั้ง |
| ประเมินระบบทางเดินหายใจของสุนัขหน้าสั้น | 6~12 เดือน 1 ครั้ง | ตรวจละเอียดเมื่อผิดปกติ | จำเป็นก่อนและหลังผ่าตัด |
| X-ray กระดูกสันหลัง(กระดูกสันหลังครึ่งซีก) | 4~6 เดือน 1 ครั้ง | เมื่อมีอาการ | ถ่ายใหม่เมื่อผิดปกติ |
| ตรวจฟัน | ตั้งแต่ 6 เดือน | ปีละ 1 ครั้ง | หลังประเมินการดมยาสลบ |
| ประเมินหัวใจ | ฟังเสียงพื้นฐาน | ฟังเสียงปีละ 1 ครั้ง | แนะนำอัลตราซาวนด์ |
สัตวแพทย์จะปรับความถี่ตามสถานะของสัตว์
สิ่งที่ต้องตรวจสอบเมื่อต้องการการดมยาสลบหรือผ่าตัด
การดมยาสลบมีความเสี่ยงเสมอ และความเสี่ยงจะสูงขึ้นเมื่ออายุมากขึ้นหรือมีโรคประจำตัว(อัตราการเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับการดมยาสลบในสุนัขรายงานประมาณ 0.11~0.43%) ก่อนผ่าตัดเช่นการทำหมัน ทันตกรรม หรือการกำจัดเนื้องอก ควรตรวจสอบล่วงหน้าว่าโรงพยาบาลใช้โปรโตคอลการดมยาสลบและการตรวจสอบแบบใด - X-ray หน้าอก ตรวจเลือด และอัลตราซาวนด์หัวใจหากเป็นไปได้ก่อนผ่าตัด - โรงพยาบาลสามารถตรวจสอบการอุดตันของทางเดินหายใจระหว่างการฟื้นตัวจากการดมยาสลบได้หรือไม่ - ความสามารถในการให้ออกซิเจนในโรงพยาบาลหลังผ่าตัด การประเมินก่อนผ่าตัดที่ดีขึ้นและการตรวจสอบระหว่างการดมยาสลบและช่วงแรกของการฟื้นตัวช่วยลดความเสี่ยงของการดมยาสลบ สัตวแพทย์จะตัดสินใจเกี่ยวกับยาและขนาดยาการดมยาสลบและตารางการฟื้นตัวตามน้ำหนักและสถานะระบบทางเดินหายใจ เจ้าของไม่สามารถปรับเองได้

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์
แชร์
[1] Hendricks J.C., Brachycephalic Airway Syndrome, Textbook of Respiratory Disease in Dogs and Cats, Chapter 39
[2] Englar R.E., The Veterinary Workbook of Small Animal Clinical Cases, Case 41 — French Bulldog/Brachycephalic Breeds
[3] 수의내과학 교과서, 단두종 품종 관리 챕터