ถูกใจ

แชร์

강아지 요실금·요도 괄약근 기능부전 증상과 원인, 진단·치료와 관리 포인트 총정리

อาการและสาเหตุของภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่และภาวะกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะทำงานผิดปกติในสุนัข การวินิจฉัย การรักษา และจุดสำคัญในการดูแล

ระบบทางเดินปัสสาวะไกด์โรคคณะที่ปรึกษาสัตวแพทย์ Meongsiljang

ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ในสุนัขเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะลดลง ทำให้ไม่สามารถกลั้นปัสสาวะได้ มักพบในสุนัขวัยชราหรือหลังคลอด การวินิจฉัยที่ถูกต้องและการดูแลมีความสำคัญ

ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่และภาวะกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะทำงานผิดปกติในสุนัขคืออะไร?

โครงสร้างทางกายวิภาคของภาวะกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะทำงานผิดปกติในสุนัข

ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ในสุนัขหมายถึงภาวะที่การทำงานของกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะลดลง ทำให้ไม่สามารถกลั้นปัสสาวะได้ มักพบในสุนัขเพศเมียที่ผ่านการผ่าตัดทำหมันหรือสุนัขวัยชรา ซึ่งอาจสร้างความเครียดทางจิตใจให้กับเจ้าของ นี่ไม่ใช่ปัญหาการฝึกหรือนิสัย แต่เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติของการทำงานทางสรีรวิทยา เมื่อกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะอ่อนแอลง ปัสสาวะจะรั่วไหลออกมาเมื่อมีความดันในกระเพาะปัสสาวะ การวินิจฉัยตั้งแต่เนิ่นๆ และการดูแลที่เหมาะสมเป็นหัวใจสำคัญของการรักษา ดังนั้นหากมีอาการเกิดขึ้น ควรปรึกษาสัตวแพทย์ทันที

สาเหตุหลักของภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่คืออะไร?

- การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน: ระดับฮอร์โมนเอสโตรเจนที่ลดลงในสุนัขเพศเมียที่ผ่านการผ่าตัดทำหมันอาจนำไปสู่การอ่อนแอของกล้ามเนื้อหูรูดและทำให้เกิดภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ มักเกิดขึ้นภายใน 2-3 ปีหลังการผ่าตัด แต่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา - กล้ามเนื้ออ่อนแรง: ในวัยชรา กล้ามเนื้อรอบท่อปัสสาวะจะอ่อนแอลง ทำให้ควบคุมการขับปัสสาวะได้ยาก - ความเสียหายของระบบประสาท: การบาดเจ็บของไขสันหลังหรือโรคทางระบบประสาททำให้สัญญาณการควบคุมกระเพาะปัสสาวะไม่ถูกส่งผ่านอย่างถูกต้อง - การบาดเจ็บหรือการผ่าตัด: การบาดเจ็บของกระดูกเชิงกรานหรือภาวะแทรกซ้อนหลังการผ่าตัดทางเดินปัสสาวะอาจทำให้เกิดการทำงานผิดปกติ - โรคเรื้อรัง: โรคเบาหวานหรือโรคไตอาจส่งผลกระทบทางอ้อมได้ ต้องประเมินสาเหตุเหล่านี้ร่วมกันเพื่อการวินิจฉัยที่ถูกต้อง

การอ่อนแอของกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะจากการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนหลังคลอด

ตรวจสอบอาการและสัญญาณสำคัญ

- ปัสสาวะเล็ดขณะนอนหลับ: โดยเฉพาะในเวลากลางคืน มักพบปัสสาวะเลอะที่เตียงหรือผ้าห่ม เจ้าของมักพบเห็นสุนัขขับปัสสาวะออกมาขณะนอนหลับ ซึ่งเกิดจากการรั่วไหลของปัสสาวะจากท่อปัสสาวะเนื่องจากการทำงานของกล้ามเนื้อหูรูดลดลง - ปัสสาวะบ่อย: มีความต้องการขับถ่ายบ่อยหรือมีพฤติกรรมพยายามขับปัสสาวะในระยะเวลาสั้นๆ ซ้ำๆ อาจเกิดจากการกระตุ้นกระเพาะปัสสาวะมากเกินไปหรือปริมาณปัสสาวะตกค้างเพิ่มขึ้น - ความเจ็บปวดขณะขับปัสสาวะ: อาจมีอาการพยายามขับปัสสาวะ ร้องไห้ หรือเกาท้อง อาจเป็นอาการที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ นิ่ว หรือความเสียหายของระบบประสาท - การระคายเคืองรอบท่อปัสสาวะ: ปัสสาวะที่เลอะบ่อยอาจทำให้ผิวหนังลอกหรือเกิดการอักเสบ - ปริมาณปัสสาวะลดลง: กระเพาะปัสสาวะอาจไม่ถูกขับถ่ายอย่างสมบูรณ์ ทำให้ปริมาณปัสสาวะลดลง หากอาการเหล่านี้ยังคงอยู่ ควรปรึกษาสัตวแพทย์ทันที

ภาพสุนัขที่กำลังประสบภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ขณะนอนหลับ

กรณีที่ต้องไปพบแพทย์ทันที

หากสุนัขไม่สามารถกลั้นปัสสาวะได้เลยทันที แสดงอาการเจ็บปวดขณะขับปัสสาวะ หรือมีเลือดปนในปัสสาวะ ต้องไปพบแพทย์ทันที อาจเป็นสัญญาณของโรคร้ายแรง เช่น การติดเชื้อ นิ่ว เนื้องอก หรือความเสียหายของระบบประสาท การวินิจฉัยตั้งแต่เนิ่นๆ มีผลสำคัญต่อผลการรักษา

วิธีการตรวจเพื่อการวินิจฉัยที่ถูกต้อง

- การตรวจปัสสาวะ: ตรวจสอบการติดเชื้อ เลือดปนในปัสสาวะ และโรคเบาหวาน - อัลตราซาวนด์กระเพาะปัสสาวะ: ประเมินขนาดกระเพาะปัสสาวะ ปริมาณปัสสาวะตกค้าง และสถานะของกล้ามเนื้อหูรูดด้วยภาพ - การประเมินทางระบบประสาท: ตรวจสอบการตอบสนองของระบบประสาท ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ และการทำงานของประสาทสัมผัส - การทดสอบการทำงานของกระเพาะปัสสาวะ: วัดการเปลี่ยนแปลงของความดันภายในกระเพาะปัสสาวะเพื่อตัดสินว่ามีภาวะผิดปกติหรือไม่ - การถ่ายภาพ MRI หรือ CT: สามารถตรวจสอบความเสียหายของระบบประสาทหรือความผิดปกติทางโครงสร้างได้อย่างละเอียด ต้องประเมินหลายการทดสอบร่วมกันเพื่อระบุสาเหตุ

ระหว่างการตรวจอัลตราซาวนด์กระเพาะปัสสาวะในสุนัข

วิธีการรักษาและการดูแลตามขั้นตอน

- การรักษาด้วยยา: ในกรณีของสุนัขเพศเมียที่ผ่านการผ่าตัดทำหมัน ใช้ยาเสริมฮอร์โมนเอสโตรเจนหรือสารกระตุ้นตัวรับอัลฟา-อะดรีเนอร์จิก (สารกระตุ้นระบบประสาทซิมพาเทติก) เพื่อเพิ่มความตึงของท่อปัสสาวะและเสริมการทำงานของกล้ามเนื้อหูรูด มีประสิทธิภาพหลักสำหรับภาวะกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะทำงานผิดปกติ (USMI) อย่างไรก็ตาม อัตราความสำเร็จในระยะยาวที่รายงานไว้ประมาณ 50% และอาจต้องการการรักษาตลอดชีวิต - การรักษาด้วยการกระตุ้นไฟฟ้า: วิธีการเพิ่มแรงหดตัวของกล้ามเนื้อโดยการส่งกระแสไฟฟ้าไปยังกล้ามเนื้อหูรูด - การรักษาด้วยการผ่าตัด: หากการรักษาด้วยยาไม่ได้ผลหรือการทำงานของกล้ามเนื้อหูรูดเสียหายอย่างรุนแรง อาจพิจารณาการผ่าตัดเสริมกล้ามเนื้อหูรูดหรือการตรึงกระเพาะปัสสาวะ - การปรับพฤติกรรม: การมีกิจวัตรการขับถ่ายที่สม่ำเสมอและการควบคุมการดื่มน้ำเป็นสิ่งจำเป็น - การตรวจสุขภาพเป็นประจำ: จำเป็นต้องตรวจสุขภาพทุก 3-6 เดือนเพื่อติดตามผลการรักษาและป้องกันการกลับมาเป็นซ้ำ การดูแลอย่างต่อเนื่องคือกุญแจสู่ความสำเร็จ

จุดสำคัญในการดูแลที่บ้าน

- รักษากิจวัตรการขับถ่าย: สร้างนิสัยการขับถ่ายด้วยการเดินเล่นในช่วงเวลาที่กำหนด - ควบคุมการดื่มน้ำ: การลดการดื่มน้ำหลังเย็นอาจช่วยลดภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ตอนกลางคืน - การปกป้องผ้าห่ม: ใช้เสื่อกันน้ำเพื่อปกป้องเตียงและซักบ่อยๆ - ลดความเครียด: ให้สภาพแวดล้อมที่เงียบสงบและหลีกเลี่ยงการกระตุ้นมากเกินไป - การจัดการการกินยา: กินยาอย่างถูกต้องตามคำแนะนำของสัตวแพทย์

สภาพแวดล้อมในห้องนอนสำหรับการดูแลภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ในสุนัข

ข้อควรระวังตามสายพันธุ์และการป้องกันการกลับมาเป็นซ้ำ

ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่พบได้บ่อยในสุนัขเพศเมียที่ผ่านการผ่าตัดทำหมัน โดยเฉพาะในวัยชรา ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนและการลดลงของการทำงานของกล้ามเนื้อหูรูด จำเป็นต้องตรวจสุขภาพเป็นประจำหลังคลอดหรือในวัยชรา และต้องตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของอาการแม้ขณะกำลังกินยา เพื่อป้องกันการกลับมาเป็นซ้ำ ต้องรักษากิจวัตรและการปรับยาอย่างต่อเนื่อง

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

คำถามที่พบบ่อย

ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ในสุนัขสามารถรักษาได้หรือไม่?

ได้ ในหลายกรณีอาการสามารถปรับปรุงได้ด้วยการรักษาด้วยยา เช่น การรักษาด้วยฮอร์โมนหรือสารกระตุ้นระบบประสาทซิมพาเทติก (สารกระตุ้นตัวรับอัลฟา-อะดรีเนอร์จิก) อย่างไรก็ตาม อัตราความสำเร็จในระยะยาวที่รายงานไว้ประมาณ 50% และอาจต้องการการรักษาตลอดชีวิต โดยเฉพาะในสุนัขเพศเมียที่ผ่านการผ่าตัดทำหมัน การรักษาด้วยยาเสริมฮอร์โมนเอสโตรเจนหรือสารกระตุ้นตัวรับอัลฟา-อะดรีเนอร์จิกจะช่วยได้ การวินิจฉัยตั้งแต่เนิ่นๆ และการดูแลอย่างต่อเนื่องเป็นสิ่งสำคัญดทำหมัน การรักษาด้วยยาเสริมฮอร์โมนเอสโตรเจนหรือสารกระตุ้นตัวรับอัลฟา-อะดรีเนอร์จิกอาจช่วยได้ การวินิจฉัยตั้งแต่เนิ่นๆ และการดูแลอย่างต่อเนื่องเป็นหัวใจสำคัญ

หากเกิดภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ สามารถแก้ไขด้วยการฝึกได้หรือไม่?

ไม่ ภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่เป็นความผิดปกติของการทำงานทางสรีรวิทยา ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการฝึกเพียงอย่างเดียว การวินิจฉัยโดยสัตวแพทย์เป็นลำดับแรก โดยเฉพาะในกรณีของภาวะกล้ามเนื้อหูรูดท่อปัสสาวะทำงานผิดปกติที่พบบ่อยในสุนัขเพศเมียที่ผ่านการผ่าตัดทำหมัน จำเป็นต้องรักษาด้วยยา

พบบ่อยในสุนัขวัยชราหรือไม่?

ได้ โดยเฉพาะในสุนัขเพศเมียที่ผ่านการผ่าตัดทำหมัน การรักษาด้วยยาเสริมฮอร์โมนเอสโตรเจนหรือสารกระตุ้นตัวรับอัลฟา-อะดรีเนอร์จิกจะช่วยได้ การวินิจฉัยตั้งแต่เนิ่นๆ และการดูแลอย่างต่อเนื่องเป็นสิ่งสำคัญดทำหมัน มักพบอาการเริ่มขึ้นประมาณ 2-3 ปีหลังการผ่าตัดทำหมัน แต่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาหลังการผ่าตัด และเกี่ยวข้องกับการลดลงของการทำงานของกล้ามเนื้อหูรูดและการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนตามวัย

ผลข้างเคียงของการรักษาด้วยยาคืออะไร?

อาจเกิดผลข้างเคียงขึ้นอยู่กับยา โดยเฉพาะยาฮอร์โมนเอสโตรเจนมีรายงานผลข้างเคียง ดังนั้นควรปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนกินยา และแจ้งทันทีหากมีอาการผิดปกติ ดังนั้นไม่ควรกินยาด้วยตนเองแต่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งและคำแนะนำของสัตวแพทย์เท่านั้นจึงจะปลอดภัย

ควรพิจารณาการผ่าตัดเมื่อใด?

หากการรักษาด้วยยาไม่ได้ผลหรือการทำงานของกล้ามเนื้อหูรูดเสียหายอย่างรุนแรง อาจพิจารณาการผ่าตัด ปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อตัดสินใจ

เปรียบเทียบวิธีการรักษาตามสาเหตุของภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่

รายการ	วิธีการรักษาหลัก	ผลการรักษา	ข้อควรระวัง
ความไม่สมดุลของฮอร์โมน	ยาเสริมฮอร์โมนเอสโตรเจน	ปานกลาง	อาการมักเริ่มขึ้นประมาณ 2-3 ปีหลังการผ่าตัดทำหมัน และอาจมีข้อกังวลเรื่องผลข้างเคียงในสุนัขบางตัว
การอ่อนแอของกล้ามเนื้อหูรูด	สารกระตุ้นตัวรับอัลฟา-อะดรีเนอร์จิก	ปานกลาง	ระวังปฏิกิริยาผิดปกติขณะกินยา และอาจมีผลข้างเคียงหากกินยาในระยะยาว
ความเสียหายของระบบประสาท	ยา + การรักษาด้วยการกระตุ้นไฟฟ้า	ต่ำ	มีความแตกต่างกันในแต่ละบุคคล จำเป็นต้องมีการประเมินเป็นประจำและการดูแลอย่างต่อเนื่อง
ภาวะแทรกซ้อนหลังการผ่าตัด	การผ่าตัดสร้างใหม่ + การรักษาเสริม	ปานกลาง	ระยะเวลาการฟื้นตัวอาจยาวนาน และมีความเป็นไปได้ที่จะกลับมาเป็นซ้ำหลังการผ่าตัด

ผลการรักษาอาจแตกต่างกันในแต่ละบุคคล จึงควรปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนตัดสินใจ

แชร์

คอนเทนต์ที่เกี่ยวข้อง

อาหารรักษาโรคระบบทางเดินปัสสาวะสุนัข TOP 5 — ป้องกันและจัดการนิ่ว

อาหารแมวสำหรับ FLUTD แนะนำ TOP 5 — เปรียบเทียบตามชนิดนิ่วสตรูไวต์และออกซาเลต

5 อันดับผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพทางเดินปัสสาวะสำหรับแมว ปี 2026 — สรุปเกณฑ์การเลือกจากสัตวแพทย์

สุนัขต่อมน้ำเหลืองบวม — สัญญาณความเสี่ยงและการตรวจที่ถูกต้อง

สุนัขของคุณมีก้อนแข็งที่ค่อยๆ โตขึ้น — สาเหตุและการวินิจฉัย·เวลาในการรักษาของไฟโบรซาร์โคมา

มะเร็งต่อมน้ำเหลืองในสุนัข — อาการ การรักษาด้วย CHOP และพยากรณ์โรค

เนื้องอกแมว: สรุปอาการ สาเหตุ การวินิจฉัย การรักษา และจุดดูแล

เนื้องอกในแมว การตรวจชิ้นเนื้อและการดูดเซลล์: อาการ สาเหตุ การวินิจฉัย การรักษาและจุดสำคัญในการดูแล

หากแมวมีเลือดกำเดาไหลหรือจามไม่หยุด — สรุปสาเหตุ การวินิจฉัย และการรักษาเนื้องอกโพรงจมูก

แมวของคุณเดินเซและดื่มน้ำมาก — สาเหตุและการรักษาพลาสมาเซลล์เนื้องอก

เอกสารอ้างอิง

[1] Clinical Medicine of the Dog and Cat, 4th Ed. (2023). Chapter 16: Urinary Incontinence in Dogs.

[2] Plumb's Veterinary Drug Handbook, 9th Ed. (2022). Sphincter Mechanism Incompetence and Treatment Options.

[3] American College of Veterinary Internal Medicine (ACVIM). Consensus Statement on Canine Urinary Incontinence (2021).