ถูกใจ

แชร์

강아지 고인산혈증·인 결합제 증상과 원인, 진단·치료와 관리 포인트 총정리

ทำไมฟอสฟอรัสถึงเป็นปัญหาในโรคไตสุนัข — สรุปภาวะฟอสเฟตสูงและตัวจับฟอสฟอรัส

ไตไกด์โรคDr. Tony — Punnawat Phongkittirak

ภาวะฟอสเฟตสูงในสุนัขเกิดจากการทำงานของไตลดลงทำให้ฟอสฟอรัสสะสมในร่างกาย การทานตัวจับฟอสฟอรัสเป็นหัวใจสำคัญของการรักษา การวินิจฉัยและจัดการแต่เนิ่นๆ มีความสำคัญ

ภาวะฟอสเฟตสูงในสุนัขคือภาวะฟอสฟอรัสเกินจากการทำงานของไตลดลง

ภาพการตรวจรักษาสุนัขที่มีระดับฟอสฟอรัสสูงในการตรวจเลือด

ภาวะฟอสเฟตสูงในสุนัขคือภาวะที่ระดับฟอสฟอรัสในเลือดสูงขึ้นเนื่องจากการทำงานของไตลดลงทำให้การขับฟอสฟอรัสได้ไม่ดี ฟอสฟอรัสถูกขับออกทางไตเป็นหลัก ดังนั้นหากอัตราการกรองของไตลดลง ฟอสฟอรัสจะสะสมในร่างกายทำให้ระดับในเลือดสูงขึ้น ภาวะนี้สามารถเพิ่มภาระให้ไตได้ ดังนั้นการจัดการแต่เนิ่นๆ จึงสำคัญ - ระดับฟอสฟอรัสในเลือด: ช่วงปกติประมาณ 2.9~5.3 mg/dL อาจแตกต่างกันตามอายุสัตว์หรืออุปกรณ์ตรวจ หากสงสัยภาวะฟอสเฟตสูงเกินเกณฑ์อายุ ควรปรึกษาสัตวแพทย์ - ตัวจับฟอสฟอรัส: ยาสำคัญที่จับกับฟอสฟอรัสระหว่างมื้ออาหารเพื่อป้องกันการดูดซึมในลำไส้และลดระดับฟอสฟอรัสในเลือด - การควบคุมอาหาร: ลดอาหารที่มีฟอสฟอรัสสูงและเปลี่ยนเป็นอาหารรักษาโรคไตที่จำกัดฟอสฟอรัสเป็นขั้นตอนแรกในการควบคุมฟอสฟอรัส - การตรวจประจำ: ติดตามระดับฟอสฟอรัสและการทำงานของไต (ครีเอตินิน·BUN) ผ่านการตรวจเลือด การค้นพบแต่เนิ่นๆ และการจัดการอย่างต่อเนื่องช่วยลดภาระไต

สาเหตุหลักของภาวะฟอสเฟตสูงคือการทำงานของไตลดลงและการบริโภคอาหารเกิน

สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของภาวะฟอสเฟตสูงในสุนัขคืออัตราการกรองของไตลดลงจากโรคไตเรื้อรังทำให้การขับฟอสฟอรัสลดลง หากไตไม่ทำงานตามปกติ ฟอสฟอรัสจะไม่ถูกขับออกจากร่างกายอย่างเหมาะสมทำให้ระดับในเลือดสูงขึ้น ระดับความรุนแรงของภาวะฟอสเฟตสูงมักมีแนวโน้มเป็นสัดส่วนกับความรุนแรงของภาวะไนโตรเจนในเลือดจากไต - การทำงานของไตลดลง: การบาดเจ็บที่ไตเฉียบพลัน (AKI) และโรคไตเรื้อรัง (CKD) เป็นสาเหตุหลัก - การดูดซึมฟอสฟอรัสในลำไส้เพิ่มขึ้น: การได้รับวิตามินดีเกินหรือการทานผลิตภัณฑ์ที่มีฟอสฟอรัสอาจทำให้การดูดซึมฟอสฟอรัสในลำไส้เพิ่มขึ้นและระดับฟอสฟอรัสสูงขึ้น กรณีที่อาหารที่มีอัตราส่วนฟอสฟอรัสต่อแคลเซียมต่ำเป็นสาเหตุโดยตรงพบได้น้อย - ปัจจัยอื่นๆ: โรคที่ละลายกระดูก (osteolytic) หรือสัตว์อายุน้อยอาจมีระดับฟอสฟอรัสค่อนข้างสูง การวินิจฉัยแต่เนิ่นๆ และการระบุสาเหตุเป็นหัวใจสำคัญของการจัดการ

อาการหลักคือตะคริวกล้ามเนื้อ เบื่ออาหาร และปวดกระดูก

ภาวะฟอสเฟตสูงในสุนัขอาจมีอาการเล็กน้อยในระยะแรก แต่หากการทำงานของไตลดลงพร้อมกัน อาจแสดงสัญญาณหลายอย่าง สัญญาณที่มักกล่าวถึงในตำราเรียนมีดังนี้

เบื่ออาหาร: การเบื่ออาหาร (anorexia) เป็นหนึ่งในสัญญาณที่พบบ่อยที่สุด

อาเจียน: อาจมีอาการอาเจียนซ้ำๆ จากอาการทางระบบทางเดินอาหาร

อ่อนเพลีย·ไม่มีแรง: กิจกรรมลดลง ดูซึมเศร้าหรืออ่อนล้า และอาจมีอาการอ่อนเพลียทั่วร่างกาย

กล้ามเนื้อกระตุก·เททานี: หากเกิดภาวะแคลเซียมต่ำในเลือดร่วมกับภาวะฟอสเฟตสูง อาจเกิดตะคริวกล้ามเนื้อหรือเททานี

อาการเหล่านี้ไม่เฉพาะเจาะจงกับภาวะฟอสเฟตสูงเท่านั้น ดังนั้นหากพบสัญญาณคล้ายกัน ควรปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อตรวจ

สุนัขที่มีอาการตะคริวกล้ามเนื้อและอ่อนเพลีย

สัญญาณฉุกเฉินที่ต้องไปโรงพยาบาลทันที

หากสุนัขเกิดตะคริวกล้ามเนื้อซ้ำๆ อย่างกะทันหัน หรือมีอาการอาเจียนและท้องเสียรุนแรงจนสับสน ควรไปโรงพยาบาลทันที หมายความว่าภาวะฟอสเฟตสูงอาจรุนแรงขึ้นและอาจเกิดภาวะแทรกซ้อนที่อันตรายถึงชีวิต

เปรียบเทียบลักษณะของตัวจับฟอสฟอรัสตามชนิด

รายการ	กลไกการออกฤทธิ์	ข้อควรระวัง	กลุ่มที่ต้องระวัง
อลูมิเนียมไฮดรอกไซด์	อลูมิเนียมจับกับฟอสฟอรัสในลำไส้และป้องกันการดูดซึม (ให้แบ่งทานพร้อมอาหาร)	หากทานระยะยาวอาจเกิดการสะสมของอลูมิเนียมและมีความเสี่ยงพิษเช่นโรคสมอง	ต้องระวังการสะสมในสุนัขอายุมากหรือสุนัขที่การทำงานของไตลดลงที่ใช้ระยะยาว
แคลเซียมอะซิเตต (ตัวจับแคลเซียม)	แคลเซียมจับกับฟอสฟอรัสในลำไส้และป้องกันการดูดซึม (ให้แบ่งทานพร้อมอาหาร)	หากทานเกินอาจมีความเสี่ยงภาวะแคลเซียมสูงในเลือด	สุนัขที่มีระดับแคลเซียมในเลือดสูงอยู่แล้วควรหลีกเลี่ยง
เซเวลามาร์ / แลนทานัมคาร์บอเนต	ตัวจับฟอสฟอรัสที่ไม่มีแคลเซียม·อลูมิเนียมจับกับฟอสฟอรัสในลำไส้	อาจมีผลข้างเคียงทางระบบทางเดินอาหารและอาจมีค่าใช้จ่ายสูง	เป็นทางเลือกสำหรับกรณีที่ต้องการหลีกเลี่ยงภาระแคลเซียม·อลูมิเนียม

สัตวแพทย์จะแนะนำผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมที่สุดโดยพิจารณาจากน้ำหนัก ระดับแคลเซียมในเลือด และระดับฟอสฟอรัส

Comparison of Phosphate Binder Types

Hyperphosphatemia in dogs is diagnosed by a blood test that measures the phosphorus concentration in the blood. Because the normal range (roughly 2.9–5.3 mg/dL) can vary with age and testing equipment, whether a value exceeds the reference range is judged comprehensively. - Creatinine and BUN: These are indicators used to assess whether kidney function is impaired (azotemia); the degree of hyperphosphatemia tends to be proportional to the severity of azotemia. - Urinalysis: Helps evaluate functional status, such as the kidney's concentrating ability. - Imaging studies: Radiography or ultrasound can reveal changes in kidney size and structure or tissue mineralization. - Comprehensive diagnosis: An accurate diagnosis is made by combining multiple tests. Early detection aids management.

การรักษาหัวใจสำคัญคือการทานตัวจับฟอสฟอรัสและการควบคุมอาหาร

หัวใจสำคัญของการรักษาภาวะฟอสเฟตสูงคือการทานตัวจับฟอสฟอรัสและการควบคุมอาหารที่มีฟอสฟอรัสต่ำ - ตัวจับฟอสฟอรัส: ยาที่จับกับฟอสฟอรัสระหว่างมื้ออาหารเพื่อป้องกันการดูดซึมในร่างกายและลดระดับฟอสฟอรัสในเลือด - วิธีการทาน: ต้องทานพร้อมอาหารจึงจะได้ผลดี - ชนิดของยา: มีผลิตภัณฑ์ฐานอลูมิเนียมและฐานแคลเซียม สัตวแพทย์จะเลือกตามสภาพ - การควบคุมอาหาร: หลีกเลี่ยงอาหารที่มีฟอสฟอรัสสูงและเปลี่ยนเป็นอาหารที่มีฟอสฟอรัสต่ำ - การติดตามประจำ: ตรวจสอบระดับฟอสฟอรัสอย่างต่อเนื่องผ่านการตรวจเลือด การจัดการอย่างต่อเนื่องช่วยเพิ่มคุณภาพชีวิต

การจัดการที่บ้านจำเป็นต้องมีการจัดการอาหารและการตรวจประจำ

การจัดการภาวะฟอสเฟตสูงในสุนัขที่บ้านหัวใจสำคัญคือพฤติกรรมการจัดการในชีวิตประจำวัน จุดจัดการหลักมีดังนี้

การจัดการอาหาร: ลดอาหารที่มีฟอสฟอรัสสูงและเปลี่ยนเป็นอาหารรักษาโรคไตที่จำกัดฟอสฟอรัสเป็นขั้นตอนแรกในการควบคุมระดับฟอสฟอรัส

การทานยา: ตัวจับฟอสฟอรัสต้องทานพร้อมอาหารอย่างถูกต้องจึงจะจับกับฟอสฟอรัสในลำไส้และเกิดผล

การดื่มน้ำ: กระตุ้นให้ดื่มน้ำเพียงพอเพื่อป้องกันการขาดน้ำ

การควบคุมกิจกรรม: หลีกเลี่ยงกิจกรรมที่หนักเกินไปและให้สภาพแวดล้อมที่สบาย

การตรวจประจำ: หลังจากเริ่มจำกัดอาหารหรือปรับยา โดยปกติจะตรวจสอบระดับฟอสฟอรัสในเลือดทุก 2~4 สัปดาห์ และปรับจนกว่าจะถึงเป้าหมาย

การจัดการเหล่านี้ช่วยลดภาระไตและรักษาระดับฟอสฟอรัสให้คงที่

พันธุ์บางพันธุ์มีความเสี่ยงภาวะฟอสเฟตสูง

ภาวะฟอสเฟตสูงพบบ่อยในสัตว์ที่การทำงานของไตลดลงมากกว่าพันธุ์เฉพาะ โดยเฉพาะสุนัขที่มีโรคไตเรื้อรังหรืออายุมากจะมีขีดความสามารถในการขับฟอสฟอรัสลดลงจึงต้องระวัง สามารถค้นพบการเพิ่มขึ้นของระดับฟอสฟอรัสแต่เนิ่นๆ ผ่านการตรวจเลือดประจำ

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

ตรวจสอบเมื่อ 2026-06-05

คำถามที่พบบ่อย

ควรทานตัวจับฟอสฟอรัสเมื่อไหร่?

การทานพร้อมอาหารมีประสิทธิภาพที่สุด ตัวจับฟอสฟอรัสต้องทานพร้อมอาหารจึงจะจับกับฟอสฟอรัสระหว่างมื้ออาหารในลำไส้และป้องกันการดูดซึมได้มากที่สุด

ตัวจับฟอสฟอรัสมีผลข้างเคียงหรือไม่?

ผลิตภัณฑ์ฐานอลูมิเนียมหากใช้ระยะยาวอาจเกิดการสะสมของอลูมิเนียมและทำให้เกิดพิษ (เช่น โรคสมอง) ผลิตภัณฑ์ที่มีแคลเซียมมีความเสี่ยงภาวะแคลเซียมสูงในเลือด (แคลเซียมในเลือดสูงขึ้น) ดังนั้นต้องใช้งานภายใต้คำแนะนำของสัตวแพทย์เท่านั้น

ภาวะฟอสเฟตสูงรักษาให้หายขาดได้หรือไม่?

หากมีโรคพื้นฐาน (โรคไตเรื้อรัง) การรักษาให้หายขาดทำได้ยาก แต่สามารถควบคุมอาการและความเร็วในการดำเนินโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพผ่านการควบคุมอาหารและตัวจับฟอสฟอรัส

สามารถลดระดับฟอสฟอรัสด้วยการควบคุมอาหารเพียงอย่างเดียวได้หรือไม่?

การจำกัดฟอสฟอรัสในอาหารเป็นขั้นตอนแรกในการควบคุมฟอสฟอรัสและสำคัญมาก แต่หากไม่ได้รับการควบคุมเพียงพอหลังจาก 1~2 สัปดาห์ ต้องทานตัวจับฟอสฟอรัสควบคู่ไปด้วย

หากหยุดทานตัวจับฟอสฟอรัส ระดับฟอสฟอรัสจะสูงขึ้นอีกหรือไม่?

ใช่ หากหยุดตัวจับฟอสฟอรัส การดูดซึมฟอสฟอรัสในลำไส้จะเพิ่มขึ้นอีกครั้งและระดับฟอสฟอรัสในเลือดอาจสูงขึ้น จำเป็นต้องมีการจัดการอย่างต่อเนื่องตามคำแนะนำของสัตวแพทย์

แชร์