ถูกใจ

แชร์

강아지 체리아이(제3안검 탈출증) 증상과 원인, 진단·치료와 관리 포인트 총정리

สุนัขมีก้อนสีแดงที่ตา — สาเหตุและการรักษา·จุดดูแลของเชอร์รี่อาย

สุขภาพดวงตาไกด์โรคคณะที่ปรึกษาสัตวแพทย์ Meongsiljang

เชอร์รี่อายในสุนัขคือโรคตาที่เยื่อบุตาชั้นที่สามหลุดออกมาด้านในตา ทำให้ดูเหมือนเนื้อเยื่อแดง การวินิจฉัยและการรักษาแต่เนิ่นๆ สำคัญมาก

เชอร์รี่อายในสุนัขคือภาวะที่เยื่อบุตาชั้นที่สามหลุดออกมาด้านในตา

เยื่อบุตาชั้นที่สามที่หลุดในตาของสุนัข รูปร่างเหมือนเนื้อเยื่อแดง

เชอร์รี่อายในสุนัขคือโรคตาที่ต่อมน้ำตาซึ่งอยู่ด้านในของเยื่อบุตาชั้นที่สาม (เยื่อคลุมตา) หลุดออกมาจากตำแหน่งเดิม ทำให้เห็นเป็นก้อนสีชมพู~แดงเรียบๆ โผล่ออกมาที่มุมด้านในของตา มักพบในสุนัขอายุน้อย เกิดจากเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่รองรับเยื่อบุตาชั้นที่สามอ่อนแอแต่กำเนิด ทำให้ต่อมน้ำตาหลุดออกจากตำแหน่งเดิม ต่อมน้ำตาที่หลุดอาจทำให้การหลั่งน้ำตาลดลง และมักมีอาการอักเสบของเยื่อบุตาหรือมีขี้ตาออกมาด้วย นอกจากนี้เนื้อเยื่อที่สัมผัสอากาศอาจแห้งและระคายเคือง นำไปสู่การอักเสบทุติยภูมิ การติดเชื้อแบคทีเรีย หรือแผลที่กระจกตา ดังนั้นจึงไม่เพียงแต่เป็นการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ แต่ยังส่งผลโดยตรงต่อสุขภาพตา จึงสำคัญที่ต้องพบสัตวแพทย์เพื่อวินิจฉัยและดูแลอย่างเหมาะสมเมื่อพบอาการ

สาเหตุหลักของเชอร์รี่อายคือปัจจัยทางพันธุกรรมและโครงสร้างของลูกตา

- ปัจจัยทางพันธุกรรม (เนื้อเยื่อเกี่ยวพันอ่อนแอ): เชอร์รี่อายเกิดจากเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่รองรับเยื่อบุตาชั้นที่สามพัฒนาอ่อนแอแต่กำเนิด ทำให้ต่อมน้ำตาหลวมและหลุดออกมา มักพบในพันธุ์ที่เสี่ยง เช่น อังกฤษบูลด็อก บีเกิล คอกเกอร์สแปเนียล บอสตันเทอร์เรีย ชิสุ ลาซาอปัซโซ เพ็กกินีซ บาสเซ็ทฮาวด์ - ลักษณะโครงสร้างรองรับเยื่อบุตาชั้นที่สาม: เยื่อบุตาชั้นที่สามประกอบด้วยกระดูกอ่อนรูปตัว 'T' และต่อมน้ำตาล่าง หากโครงสร้างรองรับอ่อนแอหรือกระดูกอ่อนผิดรูป ต่อมน้ำตาจะหลุดออกจากตำแหน่งได้ง่าย - อายุน้อย: เชอร์รี่อายมักเกิดในสุนัขอายุน้อย หากเป็นพันธุ์ที่เสี่ยง ควรสังเกตสภาพตาอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ยังเล็ก - เกิดข้างเดียวหรือสองข้าง: อาจเกิดที่ตาข้างเดียวหรือทั้งสองข้าง ดังนั้นหากพบที่ข้างหนึ่ง ควรสังเกตและดูแลตาอีกข้างอย่างใกล้ชิด

โครงสร้างของเยื่อบุตาชั้นที่สามและเนื้อเยื่อรองรับในตาของสุนัข

อาการหลักของเชอร์รี่อายคือก้อนเนื้อแดงที่ตาและพฤติกรรมการเกาบ่อย

- ก้อนสีชมพู~แดง: เห็นเป็นก้อนสีชมพู~แดงเรียบๆ โผล่ออกมาที่มุมด้านในของตา นี่คือภาพของต่อมน้ำตาที่หลุดจากเยื่อบุตาชั้นที่สาม อาจเริ่มเล็กแล้วค่อยๆ โตขึ้นหรือคงอยู่ถาวร - พฤติกรรมการเกาบ่อย: อาจมีอาการเกาหรือถูตาบ่อยเนื่องจากไม่สบายตา ซึ่งอาจทำให้เนื้อเยื่อที่หลุดระคายเคืองและเสียหายมากขึ้น - สารคัดหลั่งและการอักเสบของเยื่อบุตา: มักมีอาการอักเสบของเยื่อบุตาหรือมีขี้ตาออกมา เมื่อต่อมน้ำตาที่หลุดสัมผัสอากาศ ผิวจะแห้งและระคายเคืองมากขึ้น - เลือดคั่งและการทำงานของต่อมน้ำตาลดลง: ตาแดงขึ้น และต่อมน้ำตาของเยื่อบุตาชั้นที่สามทำงานไม่เต็มที่ ทำให้การผลิตน้ำตาลดลง หากปล่อยทิ้งไว้เป็นเวลานานอาจนำไปสู่การติดเชื้อทุติยภูมิหรือแผลที่กระจกตา

หากตาแดง บวม และมีน้ำตาไหลตลอดเวลา ต้องไปพบแพทย์ทันที

หลังเกิดเชอร์รี่อาย หากตาบวมมาก น้ำตาไหลตลอดเวลา หรือไม่สามารถลืมตาได้ เป็นสัญญาณของการติดเชื้อหรือความเสียหายของกระจกตา กรณีนี้ต้องปรึกษาสัตวแพทย์ทันที หากปล่อยทิ้งไว้ อาจนำไปสู่การสูญเสียการมองเห็น

การวินิจฉัยต้องตรวจสอบโดยสัตวแพทย์และใช้อุปกรณ์ทางจักษุวิทยาอย่างแม่นยำ

- การตรวจด้วยตาเปล่า (การตรวจด้วยสายตา): การวินิจฉัยเบื้องต้นคือสัตวแพทย์จะสังเกตโครงสร้างของเยื่อบุตาชั้นที่สามอย่างละเอียด เพื่อยืนยันการหลุดของต่อมน้ำตา ตำแหน่ง และสภาพ พร้อมประเมินระดับการอักเสบ สารคัดหลั่ง และบวม - การซักประวัติและการตรวจร่างกาย: ตรวจสอบว่าอาการเริ่มเมื่อไหร่ เกิดข้างเดียวหรือสองข้าง และตรวจสอบสภาพตาโดยรวม - การตรวจกระจกตา: ใช้การย้อมสีฟลูออเรสเซินเพื่อตรวจสอบว่ามีแผลที่กระจกตาหรือความเสียหายทุติยภูมิหรือไม่ - การตรวจน้ำตา: ต่อมน้ำตาที่หลุดอาจทำให้การหลั่งน้ำตาลดลง หากจำเป็น ให้ประเมินการทำงานของน้ำตาด้วยการตรวจปริมาณน้ำตา - การประเมินแบบองค์รวม: ประเมินระดับการหลุดและภาวะแทรกซ้อนจากหลายปัจจัย การวินิจฉัยแต่เนิ่นๆ จะทำให้การดูแลและการฟื้นตัวง่ายขึ้น

การรักษาแบ่งเป็นการดูแลด้วยยาและการผ่าตัด ส่วนใหญ่ต้องผ่าตัด

- การรักษาด้วยยา: ในระยะแรกอาจใช้ยาหยอดตาต้านการอักเสบและยาปฏิชีวนะเพื่อลดการอักเสบและการติดเชื้อทุติยภูมิ แต่เป็นเพียงการบรรเทาอาการ ไม่ใช่การรักษาที่ต้นเหตุ - การผ่าตัดเป็นการรักษาหลัก: การรักษาในอุดมคติคือการผ่าตัดเพื่อกลับต่อมน้ำตาที่หลุดไปยังตำแหน่งเดิมและยึดไว้ การผ่าตัดตัดต่อมน้ำตาอาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อน เช่น ตาแห้ง (ขาดน้ำตา) จึงควรหลีกเลี่ยงหากเป็นไปได้ - วิธีการผ่าตัด: เทคนิค 'มอร์แกนพอเก็ต (Morgan pocket)' ที่สร้างกระเป๋ากับเยื่อบุตาเพื่อใส่และยึดต่อมน้ำตาเป็นที่นิยมที่สุด ในกรณีเรื้อรัง การอักเสบรุนแรง หรือต้องผ่าตัดซ้ำ อาจใช้เทคนิคอื่นร่วมด้วย - กระบวนการฟื้นตัว: หลังผ่าตัดต้องใช้เวลาฟื้นตัว 1-2 สัปดาห์ การใช้ยาหยอดตา การป้องกันการติดเชื้อ และการสังเกตสภาพกระจกตาสำคัญมาก - การป้องกันการกลับเป็นซ้ำ: หลังผ่าตัดควรตรวจสุขภาพเป็นประจำเพื่อตรวจสอบการกลับเป็นซ้ำและสภาพตาอีกข้าง

สุนัขกำลังฟื้นตัวหลังผ่าตัดเชอร์รี่อาย สวมคอลลาร์อีริกา

การดูแลที่บ้านเน้นการป้องกันการติดเชื้อหลังผ่าตัดและการฟื้นตัวที่มั่นคง

- สวมคอลลาร์อีริซาเบธ (คอลลาร์คอ): หลังผ่าตัดต้องสวมคอลลาร์อีริซาเบธเพื่อป้องกันสุนัขเกาหรือถูตาซึ่งอาจทำให้บาดเจ็บเอง สำคัญมากในกระบวนการฟื้นตัว - การใช้ยาหยอดตา: ใช้ยาหยอดตาต้านการอักเสบและยาปฏิชีวนะที่สัตวแพทย์สั่งตามกำหนดเวลา เพื่อป้องกันการอักเสบและการติดเชื้อ - การดูแลรอบดวงตา: เช็ดรอบดวงตาด้วยผ้านุ่มๆ แต่อย่าถูบริเวณผ่าตัดโดยตรง - การตรวจสอบบวมและการตกเลือด: หากบริเวณผ่าตัดบวมมากหรือมีเลือดออก ให้ติดต่อโรงพยาบาลทันที - การควบคุมกิจกรรม: ในช่วงแรกของการฟื้นตัว หลีกเลี่ยงกิจกรรมที่มากเกินไป และควบคุมการเดินเล่นอย่างระมัดระวัง - การตรวจสุขภาพเป็นประจำ: หลังผ่าตัด 1-2 สัปดาห์ และ 1 เดือน ให้มาโรงพยาบาลเป็นประจำเพื่อตรวจสอบสภาพการฟื้นตัวและสุขภาพกระจกตา

สุนัขสวมคอลลาร์อีริกา รักษาความสะอาดรอบดวงตา

พันธุ์สุนัขบางพันธุ์มีความเสี่ยงสูงต่อการกลับเป็นซ้ำของเชอร์รี่อาย ต้องระวัง

อังกฤษบูลด็อก บีเกิล คอกเกอร์สแปเนียล บอสตันเทอร์เรีย ชิสุ ลาซาอปัซโซ เพ็กกินีซ บาสเซ็ทฮาวด์ เป็นพันธุ์ที่เสี่ยงต่อการเกิดเชอร์รี่อาย มักพบในสุนัขขนาดเล็กถึงกลาง และอาจเกิดที่ตาทั้งสองข้าง ดังนั้นแม้ผ่าตัดตาข้างหนึ่งแล้ว ควรตรวจตาอีกข้างเป็นประจำ

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

คำถามที่พบบ่อย

เชอร์รี่อายหายเองได้หรือไม่?

ในระยะแรกต่อมน้ำตาที่หลุดอาจเข้าออกได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ส่วนใหญ่จะหลุดออกมาอย่างถาวรและยากที่จะหายเอง หากปล่อยทิ้งไว้ เนื้อเยื่อที่หลุดจะแห้งและระคายเคือง นำไปสู่การอักเสบของเยื่อบุตา แผลที่กระจกตา และการติดเชื้อทุติยภูมิ

การผ่าตัดเชอร์รี่อายเจ็บแค่ไหน?

การผ่าตัดทำภายใต้การดมยาสลบ จึงไม่รู้สึกเจ็บระหว่างผ่าตัด หลังผ่าตัดอาจไม่สบายบ้าง แต่สัตวแพทย์จะสั่งยาต้านการอักเสบและยาแก้ปวดที่เหมาะสมเพื่อจัดการ

หลังผ่าตัดสามารถกลับเป็นซ้ำได้หรือไม่?

มีความเสี่ยงที่จะกลับเป็นซ้ำ แต่หากใช้เทคนิคการผ่าตัดสมัยใหม่ (เช่น มอร์แกนพอเก็ต) ที่กลับต่อมน้ำตาไปยังตำแหน่งเดิมและยึดไว้ สามารถคาดหวังผลลัพธ์ที่ค่อนข้างมั่นคงได้ การดูแลหลังผ่าตัดและการตรวจสุขภาพเป็นประจำสำคัญมาก

หากเกิดเชอร์รี่อายต้องผ่าตัดทันทีหรือไม่?

หากมีอาการต่อเนื่องหรือมีระคายเคือง/ภาวะแทรกซ้อนที่ตา ควรพิจารณาผ่าตัด แนะนำให้รักษาต่อมน้ำตาไว้ จึงควรปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อตัดสินใจเวลาที่เหมาะสม

ค่าผ่าตัดเชอร์รี่อายเท่าไหร่?

ค่าผ่าตัดแตกต่างกันตามพันธุ์ โรงพยาบาล และพื้นที่ โดยทั่วไปอยู่ระหว่าง 100,000 ถึง 300,000 วอน สามารถปรับงบประมาณโดยปรึกษาสัตวแพทย์

แชร์

คอนเทนต์ที่เกี่ยวข้อง

5 อันดับผลิตภัณฑ์เสริมสำหรับปัญหาน้ำตาสุนัขที่แนะนำในปี 2026

แนะนำผลิตภัณฑ์ดูแลโรคยูเวียอักเสบในสุนัขและเกณฑ์การเลือก

7 เคล็ดลับสำคัญในการดูแลหลังการทดสอบน้ำตา (Schirmer) สำหรับสุนัขที่สัตวแพทย์แนะนำ

ก้อนเนื้อที่ผิวหนังแมว — อาการเริ่มต้นของมะเร็งเซลล์มาสต์ การวินิจฉัยและการรักษา การจัดการพยากรณ์โรค

แมวอะโครเมกาลี — คู่มือการวินิจฉัยและโรคเบาหวานดื้ออินซูลิน

รายชื่อพืชมีพิษต่อสัตว์เลี้ยง — รวมพืชอันตรายในบ้านและสวน พร้อมอาการพิษ

อาการพิษจากสารกำจัดสัตว์ฟันแทะ (ยาเบื่อหนู) ในสุนัขและแมวและวิธีรับมือ

สุนัขน้ำตาไหลไม่หยุด — สาเหตุและการรักษาการอุดตันของท่อน้ำตา

สุนัขดวงตาแดงและเจ็บทันที — สัญญาณฉุกเฉินและการจัดการเลนส์หลุด

สุนัขของคุณมีขี้ตาเหนียว — อาการและจุดสำคัญในการรักษาโรคตาแห้ง (KCS)

เอกสารอ้างอิง

[1] Maggs DJ. Third eyelid. In: Maggs DJ, Miller PE, Ofri R, et al. (eds.). Clinical Atlas of Canine and Feline Ophthalmic Disease. 2nd ed. Elsevier; 2020.

[2] Côté E. Clinical veterinary advisor. Dogs and cats. 3rd ed. St. Louis, MO: Elsevier Mosby; 2015.

[3] Ettinger SJ, Feldman EC, Côté E. Textbook of veterinary internal medicine: diseases of the dog and the cat. 8th ed. St. Louis, MO: Elsevier; 2017.