ถูกใจ

แชร์

การดูแลสุขภาพปาปิยอง — สรุป 3 โรคสำคัญที่ต้องระวัง ได้แก่ สะบ้าเคลื่อน โรคหัวใจ และคราบหินปูน

หัวใจสุขภาพตามสายพันธุ์คณะที่ปรึกษาสัตวแพทย์ Meongsiljang

คณะสัตวแพทย์ที่ปรึกษาสรุปสาเหตุ อาการ และวิธีดูแลภาวะสะบ้าเคลื่อน โรคลิ้นหัวใจไมทรัล และปัญหาคราบหินปูนที่พบบ่อยในปาปิยอง

ปาปิยองควรระวังปัญหาสุขภาพใดบ้าง?

ปาปิยองเป็นสุนัขพันธุ์เล็กที่โดดเด่นด้วยใบหูขนาดใหญ่แผ่ออกคล้ายปีกผีเสื้อ และเป็นสายพันธุ์ที่ต้องระวังปัญหาสุขภาพเฉพาะของสุนัขพันธุ์เล็ก เช่น ภาวะสะบ้าเคลื่อน โรคหัวใจ และคราบหินปูน สิ่งสำคัญอย่างแท้จริงคือการตรวจพบตั้งแต่เนิ่น ๆ ภาวะสะบ้าเคลื่อน โรคลิ้นหัวใจไมทรัล และคราบหินปูนเป็น 3 ปัญหาสุขภาพที่พบบ่อยที่สุดในปาปิยอง หากตรวจพบในระยะแรกจะดูแลได้ง่ายกว่ามาก ปาปิยองมีน้ำหนักตัวเพียงประมาณ 2~5 กก. จึงเกิดภาระต่อข้อต่อและหัวใจได้มาก อีกทั้งโครงสร้างฟันที่เรียงชิดกันเฉพาะตัวของสุนัขพันธุ์เล็กยังทำให้คราบหินปูนสะสมค่อนข้างเร็ว

3 โรคสำคัญที่ปาปิยองต้องระวังเป็นพิเศษ

ภาวะสะบ้าเคลื่อน: โรคที่กระดูกสะบ้าบริเวณข้อเข่าเคลื่อนออกจากตำแหน่งปกติ พบได้บ่อยในปาปิยองซึ่งเป็นสุนัขพันธุ์เล็ก และหากปล่อยไว้โดยไม่รักษาอาจนำไปสู่โรคข้ออักเสบได้

โรคลิ้นหัวใจไมทรัล: โรคหัวใจที่ลิ้นหัวใจไมทรัลปิดไม่สนิท ทำให้เลือดไหลย้อนกลับ ปาปิยองมีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นโรคนี้เมื่อเข้าสู่วัยกลางคนและวัยสูงอายุ

คราบหินปูนและโรคปริทันต์: สุนัขพันธุ์เล็กมีขากรรไกรเล็ก ฟันจึงเรียงชิดกันและเกิดคราบหินปูนได้เร็ว หากปล่อยไว้ อาจลุกลามจนเหงือกอักเสบ ฟันโยก และฟันหลุดได้

ภาวะสะบ้าเคลื่อน — อาการและการดูแลตามระดับความรุนแรง

นี่คือโรคทางออร์โธปิดิกส์ที่พบบ่อยที่สุดในปาปิยอง ตามตำราศัลยศาสตร์สัตวแพทย์ ภาวะสะบ้าเคลื่อนแบ่งเป็นระดับ 1~4 และมีวิธีดูแลแตกต่างกันตามแต่ละระดับ

ระดับ 1: เมื่อใช้มือดัน สะบ้าจะเคลื่อนออกแต่กลับเข้าที่ทันที ไม่เกิดการเคลื่อนเอง และการงอเหยียดข้อเข่าเป็นปกติ ดูแลด้วยการควบคุมน้ำหนักและผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพข้อต่อ

ระดับ 2: สะบ้าเคลื่อนออกเมื่องอเข่าและกลับเข้าที่เมื่อเหยียดขา หากมีอาการซ้ำ ๆ ให้พิจารณาการผ่าตัด

ระดับ 3: สะบ้าเคลื่อนออกจากตำแหน่งอย่างต่อเนื่อง แต่สามารถใช้มือดันกลับเข้าที่ได้ ส่วนใหญ่จำเป็นต้องผ่าตัด

ระดับ 4: สะบ้าเคลื่อนออกตลอดเวลาและแม้ใช้มือดันก็ไม่กลับเข้าที่ จำเป็นต้องผ่าตัด

สุนัขพันธุ์เล็กกำลังรับการตรวจขาหลังจากสัตวแพทย์

หากพบอาการเหล่านี้ ให้ไปโรงพยาบาลสัตว์ทันที

หากปาปิยองยกขาหลังขึ้นกะทันหันขณะเดิน ส่งเสียงร้องเมื่อเดิน หรือเดินกะเผลกข้างเดียวซ้ำ ๆ ควรสงสัยภาวะสะบ้าเคลื่อน โดยเฉพาะหากหยุดกะทันหันระหว่างเดินเล่นและเหยียดขาไปด้านหลังบ่อย ๆ อาจอยู่ในระดับ 2 ขึ้นไป หากกล้ามเนื้อขาหลังลีบลงอย่างเห็นได้ชัด อาการอาจดำเนินไปมากแล้ว จึงควรไปโรงพยาบาลสัตว์โดยเร็ว

โรคลิ้นหัวใจไมทรัล — ปัญหาหัวใจที่ดำเนินไปอย่างเงียบ ๆ

สุนัขพันธุ์เล็ก รวมถึงปาปิยอง มีแนวโน้มเสี่ยงต่อการเกิดโรคลิ้นหัวใจไมทรัลเสื่อมมากขึ้นเมื่อเข้าสู่วัยกลางคนและวัยสูงอายุ ระยะแรกแทบไม่มีอาการ และมักพบเมื่อสัตวแพทย์ได้ยินเสียงฟู่ของหัวใจจากการใช้หูฟังตรวจ

สัญญาณระยะแรก: หอบง่ายกว่าปกติหรือไอเล็กน้อยหลังออกกำลังกาย

เมื่อโรคดำเนินไป: ไอบ่อยขึ้น หายใจเร็วขณะนอนหลับ และความอยากอาหารลดลง

กรณีรุนแรง: ลิ้นและเหงือกอาจเปลี่ยนเป็นสีม่วง หรืออาจล้มหมดสติกะทันหัน

การตรวจหัวใจด้วยหูฟังเป็นประจำเพื่อค้นหาเสียงฟู่ของหัวใจตั้งแต่เนิ่น ๆ เป็นสิ่งสำคัญ และแนะนำให้ลดช่วงห่างระหว่างการตรวจเมื่อเข้าสู่วัยสูงอายุ

คราบหินปูนและโรคปริทันต์ — จุดอ่อนที่หลีกเลี่ยงได้ยากของสุนัขพันธุ์เล็ก

ปาปิยองมีกระดูกขากรรไกรเล็ก ทำให้ช่องว่างระหว่างฟันแคบและเศษอาหารติดได้ง่าย เมื่อคราบหินปูนสะสม จะเริ่มจากเหงือกอักเสบที่ทำให้เหงือกบวมและแดง แล้วดำเนินไปตามลำดับเป็นโรคปริทันต์ → ฟันโยก → ฟันหลุด

นิสัยการแปรงฟัน: การแปรงฟันทุกวันมีประสิทธิภาพสูงสุด ควรใช้แปรงสีฟันและยาสีฟันสำหรับสุนัขโดยเฉพาะ

การกำจัดคราบหินปูน: คราบหินปูนที่แข็งตัวแล้วไม่สามารถกำจัดด้วยการแปรงฟันได้ วิธีที่แนะนำให้กำจัดคราบหินปูนอย่างมีประสิทธิภาพคือการขูดหินปูนโดยผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งสัตวแพทย์ดำเนินการภายใต้การดมยาสลบ

รอบการตรวจ: การตรวจช่องปากเป็นประจำเพื่อติดตามการดำเนินของคราบหินปูนและโรคปริทันต์ รวมถึงรับการขูดหินปูนในเวลาที่เหมาะสมเป็นสิ่งสำคัญ

หัวใจสำคัญในการดูแลสุขภาพปาปิยอง

การควบคุมน้ำหนัก: ปาปิยองเป็นสุนัขพันธุ์เล็ก จึงควรรักษาน้ำหนักที่เหมาะสมและไม่ปล่อยให้มีน้ำหนักเกิน น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นอาจสร้างภาระต่อข้อต่อและหัวใจ จึงควรระวังไม่ให้ขนมมากเกินไป และควรจำกัดไว้ไม่เกิน 10% ของพลังงานที่ได้รับต่อวัน

การปกป้องข้อต่อ: ติดตั้งบันไดหรือแท่นเหยียบเพื่อป้องกันไม่ให้กระโดดลงจากที่สูง และควรปูแผ่นรองบนพื้นลื่น

การตรวจสุขภาพเป็นประจำ: หลังเข้าสู่วัยโตเต็มวัย ควรรับการตรวจสุขภาพโดยรวมอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง และลดช่วงห่างระหว่างการตรวจเมื่อเข้าสู่วัยสูงอายุ ต้องรวมการคลำสะบ้า การฟังเสียงหัวใจ และการตรวจช่องปากไว้ในการตรวจด้วย

การดูแลช่องปาก: ดูแลคราบหินปูนด้วยการแปรงฟันทุกวัน ใช้ขนมขัดฟันเป็นตัวช่วย และขูดหินปูนเป็นประจำ

ประเด็นที่ผู้เลี้ยงปาปิยองมักมองข้าม

ปาปิยองกระตือรือร้นและมักไม่แสดงความเจ็บปวด ผู้เลี้ยงจึงมักพลาดอาการระยะแรกของภาวะสะบ้าเคลื่อน หากพฤติกรรมที่ว่า ‘บางครั้งยกขาเดินแล้วกลับมาเดินได้ดีอีกครั้ง’ เกิดขึ้นซ้ำ ๆ อาจอยู่ในระดับ 2 ขึ้นไปแล้ว นอกจากนี้ ยังพบได้บ่อยที่ผู้เลี้ยงเข้าใจผิดว่าอาการไอเล็กน้อยในระยะแรกของโรคหัวใจเป็นหวัด ควรบันทึกแม้แต่ความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยและแจ้งสัตวแพทย์ขณะตรวจสุขภาพ

สัตวแพทย์ผู้ตรวจสอบคอนเทนต์นี้

Dr. Tony — Punnawat Phongkittirak

สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ผู้สำเร็จการศึกษาด้านสัตวแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ประเทศไทย และผ่านหลักสูตร IVSA ที่ North Carolina State University สหรัฐอเมริกา ด้วยประสบการณ์ทางคลินิกในโรงพยาบาลสัตว์ ปัจจุบันทำงานในสายงานเฮลท์แคร์สัตว์เลี้ยง และมุ่งมั่นสร้างระบบการดูแลดิจิทัลที่เชื่อมผู้เลี้ยงกับสัตวแพทย์

คำถามที่พบบ่อย

การผ่าตัดภาวะสะบ้าเคลื่อนในปาปิยองมีค่าใช้จ่ายเท่าใด?

ค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดแตกต่างกันตามระดับความรุนแรง วิธีผ่าตัด และโรงพยาบาล จึงยากที่จะระบุเป็นจำนวนเดียวอย่างแน่นอน การตรวจอย่างละเอียดก่อนผ่าตัดอาจมีค่าใช้จ่ายแยกต่างหาก จึงแนะนำให้ปรึกษาโรงพยาบาล 2~3 แห่ง

ปาปิยองควรเริ่มตรวจหัวใจตั้งแต่อายุเท่าใด?

ควรรับการตรวจสุขภาพพื้นฐานทุกปี และหากพบเสียงฟู่ของหัวใจจากการฟังเสียงหัวใจ ให้ตรวจอย่างละเอียดเพิ่มเติม เช่น การตรวจหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง โรคลิ้นหัวใจไมทรัลมักไม่มีอาการในระยะแรก การตรวจพบตั้งแต่เนิ่น ๆ ด้วยการฟังเสียงหัวใจเป็นประจำจึงสำคัญ และแนะนำให้ลดช่วงห่างระหว่างการตรวจเมื่อเข้าสู่วัยสูงอายุ

ควรทำอย่างไรหากปาปิยองไม่ชอบแปรงฟัน?

ในช่วงแรก ให้เริ่มจากแตะยาสีฟันที่นิ้วแล้วถูเฉพาะเหงือก ยาสีฟันสำหรับสุนัขมีรสเนื้อจึงมักต่อต้านน้อยกว่า หากยังทำได้ยาก ให้ใช้ขนมขัดฟันหรือสเปรย์ดูแลช่องปากเป็นตัวช่วย แต่ต้องรับการขูดหินปูนเป็นประจำ

หากภาวะสะบ้าเคลื่อนอยู่ในระดับ 1 ไม่ต้องผ่าตัดได้หรือไม่?

ระดับ 1 เป็นภาวะที่สะบ้าไม่เคลื่อนเองและการงอเหยียดข้อเข่าเป็นปกติ โดยทั่วไปจึงดูแลด้วยการควบคุมน้ำหนักและผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพข้อต่อโดยไม่ผ่าตัด อย่างไรก็ตาม ภาวะนี้อาจดำเนินไปสู่ระดับที่สูงขึ้น จึงควรตรวจเป็นประจำเพื่อติดตามอย่างต่อเนื่องว่าอาการแย่ลงหรือไม่

แชร์

คอนเทนต์ที่เกี่ยวข้อง

ประโยชน์และแนวทางการให้โคเอนไซม์ Q10

ความจำเป็นของ Taurine ในแมวและอาการขาดสาร

5 ประโยชน์ของทอรีนที่สัตวแพทย์ให้ความสำคัญ — แนวทางดูแลสุขภาพหัวใจและการให้

คู่มือดูแลสุขภาพแมวเบอร์แมน

คู่มือดูแลสุขภาพแมวไซบีเรียน — โรคที่ต้องระวังและการดูแลเฉพาะสายพันธุ์

คู่มือดูแลสุขภาพบริติชลองแฮร์ — ตั้งแต่โรคที่ต้องระวังจนถึงการดูแลตามช่วงวัย

คู่มือดูแลสุขภาพบอร์เดอร์คอลลี่ – การป้องกันและดูแลโรคข้อต่อและโรคทางพันธุกรรม

การดูแลสุขภาพแมวนอร์วีเจียนฟอเรสต์ — การป้องกันและดูแลโรคหัวใจและข้อต่อ

คู่มือดูแลสุขภาพแมวสกอตติชโฟลด์ — การป้องกันและดูแลโรคข้อต่อและหู

คู่มือสุขภาพตลอดชีวิตของแมวรัสเซียนบลู — วิธีป้องกันและดูแลโรคอ้วนและนิ่วในทางเดินปัสสาวะ

เอกสารอ้างอิง

[1] Fossum, T. W., Small Animal Surgery, 5th Ed, Chapter 33: Patellar Luxation, Elsevier, 2019

[2] Schaer, M., Clinical Medicine of the Dog and Cat, 4th Ed, CRC Press, 2022

[3] Tobias, K. M. & Johnston, S. A., Veterinary Surgery: Small Animal, 2nd Ed, Elsevier, 2018

[4] Tilley, L. P. & Smith, F. W. K., Blackwell's Five-Minute Veterinary Consult: Canine and Feline, 7th Ed, Wiley, 2021

[5] Gorrel, C., Veterinary Dentistry for the General Practitioner, 2nd Ed, Saunders, 2013